66 



prehenderit. Quemadmodum Ruthgersius atque Salvius haec 

 ex ipsa legati propositione, ac recepta Dani resolutione, 

 uberius ac perspicue demonstrare queunt. 



Quid igitur faceret S. R. M:tas? spectanda haec ne fo- 

 rentj et exspectanda hostium violenta irruptio? Certe non 

 putamus quenquam ita vel iniquum vel ineptum före, qui 

 judicet a tali amico non cavendum, consiliaque istiusmodi 

 non esse (si fieri possit) in herba opprimenda! Arma itaque 

 capienda fuerunt in defensionem nostri, et, quae in caput 

 nostrum cusa fuerunt consilia, in hos tern retorquenda. 



Haec Salvius cum Ruthgersio, quisque suo loco expli- 

 cabunt uberius, omnesque nervös intendent, animis eorum, 

 quibuscum acturi sunt, imprimere, S. K. M:tem invitam et 

 coactam arma cepisse, pertractam huc sui defendendi ne- 

 cessitate et hostium perfidia; quod tanto facilius erit de- 

 monstrare cogitantibus et perpendentibus, quam praeclaram 

 occasionem Danum invadendi hac praeterita aestate S. R. 

 M:tas passa sibi sit elabi, cum caussa esset justissima vin- 

 dicta illatae gravis injuriae, et rerum amissarum repetitio; 

 hostisque ipse inermis et expugnationi obnoxius; si S. M:tas 

 Regni sui augmentum potius quam quietem publicam et tran- 

 ([uillitatem quaesivisset. Unde cuncti, qui animo non aftecto 

 accedunt, imo ipsi hostes, facile judicabunt, omnia ex nostra 

 parte sincere esse peracta, huncque unicum scopum propo- 

 situm fuisse, ut statu utriusque regni integro et salvo ami- 

 citia coalesceret, resque Evangelicorum et amicorum tutiore 

 loco collocarentur. 



