(29 



ef. Dn. 1. 20. 8. 33. 113. 93. 95. 14. (Bellinms). David (R. Bo- 

 hemiae) vero utrique communicavit oinnia ad tantam rem 

 necessaria, et sno homini. quem apud Menelaum (Regem 

 Angliae!) in aula habet, accuratissima mandata dedit. ut 

 cum optimis illis viris se coniungat, atque ita simul unitis 

 animis consiliisqtie pmdenter ac circumspecte cuncta mode- 

 retur. Quamprimum aliquid ex istis intellexero, statim ad 

 111. (ieiv.tem Tuam perscribam. Deum Opt. Max. ardentis- 

 simis precibus invoco, cum corda Regum in manu habeat, 

 ut ad sui nominis gloriam et afflictae Reip. salutem cuncta 

 velit dirigere. Si viderimus, ex voto rem successuram, sine 

 mora per Periclem (Auraicum) cum Venetis (Ordinibus Ge- 

 neral.) agemus, ut ab liis tempestive obtineamus, quae ab 

 ipsis potissimum praestari poterunt. Nam nemo ex pruden- 

 tioribus, ne Constans (Auraicus) quidem existimat, per Ju- 

 gurtham (Mansfeldium) salvari posse Reinp. Terrent plae- 

 rosque vestigia, et quanta ad diuturnitatem fiducia in Pto- 

 lomeo (Rege Galliae) collocari possit aut debeat, omnes boni 

 sunt solliciti. Sed de his omnibus paulo post disserere po- 

 tero accuratius. Nunc enini illa omnino dependunt ex statu 

 Siciliae (Angliae), et quid ab ea et a Menelao (Rege Angliae) 

 sperandum sit, per Drusum (Principem Walliae) intelligemus 

 propediem. Valde me torquet temporis angustia, eiusque 

 celer decursus. Sed ubi negotia in diversis, adeoque dissi- 

 tis locis agenda sunt, mora longior evitari non potest. Quan- 

 tum in me est, omnibus viribus enitar, ut huius praeve- 

 niamus pericula. Et de his quidem hactenus. 



In Rhetia feliciter successerunt omnia. In Valle Telina 

 non dum debellatum est. Dum Gallus de Venetis, hi de illo 

 quaeruntur nescio quae, interim 13 Decemb. Dux Vene- 

 torum est mortuus. Alienum etiam tempus anni maiores 

 progressus impedit. Vetus est de Papa, nec Deum esse, 



9 



