Runic Inscriptions 243 



Alteram classem constituunt affectaii tituli, nee priori tributi setati 

 ab iis, qui eos composueruut, neque omnino falsi, sed per lusiim, vel 

 ut antiquitatis quadam quasi robigine inducta maior iis accederet 

 auctoritas, ea forma vel scripturae vel orationis vel utriusque facti, 

 qu£e turn non fuit usitata. Ex quo geuere sunt columnje Herodis, sttculi 

 post Christum secundi : sed iam Praxiteles hunc secutus morem est. 

 insigneque exemplum accessit n. 25 circa Olymp. 102 scriptum.^ 



Postremo tertia est classis titulorum falsi quadam specie interiore 

 affectorum, sed omni fraudis suspicione liberandorum ; eos dico, qui 

 instaiiratione antiqui monumenti in priscorum successerunt locum, ut 

 Megarici n. 1050-1051. . . . Xec poemata ex libris petita, qua^ quidem 

 iam antiquitus coniectain lapides sint, ut n. 511. 1724. vel sententi.-e script- 

 oribus excerptie, ut ex BacchyUde et Platone, recte sollicitabuntur, si et 

 scripturae forma refert antiquitatem, et titulum aut idonei tradiderunt 

 auctores aut monumentum continet nulla ex parte suspectum.^ 



Veri sunt tituli. sed aliunde petiti et in lapides coniecti, in Kempianis 

 plures. n. 372. 614. 052. 1105 6. ita ut ha^c Kempiana monuments sint 

 quidem ipsa falsa, sed continent veras inscriptiones. . . . Aliena in- 

 scriptio ex libro petite imposita est sepulcro Homeri, quod vocatur, 

 anliqua anliqiio mouumettto. et sic permulta^ ex Anthologia et aliis 

 vetustis libris coniect;^ in antiqua anaglypba sunt.^ 



With regard to the occurrence of the earlier forms of runes on later 

 Danish monuments, the words of W'immer are authoritative. 



De leldre formen ikke sjaelden genfindes p.." nogle af do yn^ste mindes- 

 ma?rker.* 



As to the reproduction of earUer foniis at a comparatively late 

 date on the Bewcastle Cross, Sievers expressed his opinion in 1891. 



Die Inschrift dieses Steines [Bewcastle Cross] bietet so vieles Ratsel- 

 hafte, dass man sicli zu der Annahme gezwungen sieht, dass wir es mit 

 einer jungen Kopie einer alten, nicht verstAndenen Inschrift zu tun 

 haben. Das uralte Ohcficoljni neben Xovitaten me Kynestcipa, Wulf- 

 here statt Ki/iii-, -heri : kt/ninges, rices statt -ces : gebid . . . st. 

 gibid . . . wiire bei einer Originalschrift doch ein zu starker Anachro- 

 nismus. Und wie ware sonst das unsinnige gebid heo siniM sowhula 

 statt gibidd<Bp sinrce sawloe zu erklaren ?* 



^ Boeckh 1. xxx. - Ibid. 1. xxxi. * Ibid. 1. xxx. 



* Wimmer, De Danske Runemindesiuarker, 1^ clxxxi ; cf. Encyc. Brit., 

 11th ed., 5. 614: ' It appeai-s certain that in 0.ramic writings stereotyped 

 forms wore used long after they had disappoai'ed in ordinary speech.' 



^ Anglia 13. 12, note ; otherwise Browne, Conv. of Hept., pp. 212-3. 



^31) 



