CAPUT I. 



De linguae raninae forma externa mnsculisque. 



iingiia ranamm, ex quibus quidem sola rana tem- 

 poraria L. ad investigationes meas usus sum, et formae et 

 situs ratione habita, ab organo eodem, quale in aliis anima- 

 lium ordinibus cernitur, haud parum discrepat. 



Linguae forma fere elliptica est, fine tamen posteriore 

 eoque acuminato tali incisura praedito, ut ab utroque ejus 

 latere duae laciniae liberae efformentur. Media linguae elli- 

 pticae pars paululum in latum porrecta, deinde ex parte 

 altera paulatim angustior facta in duas, quas diximus, laci- 

 nias obtusas transit, dum finis alter oppositus formam prae- 

 bet semicirculi paene regularis. 



Ad hnguae in oris cavo situm quod spectat, pars ejus in 

 duas lacinias exiens ad pharyngem conversa est, parte al- 

 tera rotundata ope substantiae muscularis infra ad os hy- 

 oides, anteriora versus ad mediam maxillae inferioris par- 

 tem affixa. Quo insertionis modo organi mobilitatem majo- 

 rem fieri satis constat, quoniam sic efficitur, ut animali et lin- 

 guam ex oris cavo projicere et deinde praeda, praesertim 

 insectorum, onustam retrahere liceat. Itaque superficies 

 organi superior in inferiorem, inferior in superiorem com- 

 mutatur. 



Eximia hnguae mobihtas non modo musculis ipsi pecu- 

 liaribus, verum etiam ilHs efficitur muscuhs, qui, ex diversis 

 regionibus profecti, ossi hyoidi inseruntur. Quibus tamen 

 enumerandis uberiusque describendis supersedens hoc modo 



