JOANNIS BRUGNONI X-J 



peritonaei processus in scrotum dilucide non amplius appa- 

 reat, nil mirum, si anatomici tunicae vaginalis originem haud 

 amplius agnoverint, circaque eam in diversas iverint sententias. 

 XXI. Pristinae tamen fabricae & in adukis non obscura 

 attendenti se offerunt indicia. In peritonaei superficie interna 

 e regione annuii , eodem in loco , ubi in foetu vaginalis tunicae 

 ostium hiabat, foveola, vel rugosa quaedam cicatricula ut plu- 

 rimum observatur, ne ipsi invisa Hensingio (a) , quae ab ipsius 

 ostii coalitu remanet , nec rarior anterior ora illius foveolae 

 lunata, semilunaris valvulae ad instar, apparet. Ab hac cicatri- 

 cula, vel foveola habqnula quaedam membranacea, peritonaeo 

 continua, & ab ejus cellulari textu, qui spermaticum fiinicu- 

 lum comitatur, prorsus diversa, ab inguine in scrotum ante 

 eumdem funiculum descendit, ut in vaginalem texticuli juxta 

 epididymidem finem faciat (3). Hanc habenulam ipsummetesse 

 vaginalis tunicae collum prius cavum, nunc clausum, ille facile 

 intelliget, qui hoc fecerit experimentum : habenulam a funi- 

 culo separatam, adhuc vero superius peritonaeo, inferius testis 

 vaginali connexam deorsum trahat, una adducet peritonaeum, 

 magisque deprimetur memorata foveola, vel cicatricula. Huc 

 accedit, quod peritonaeum undique a parietibus abdominis 

 anterioribus , interpositis digitis , vel scalpelli manubriolo , 

 integrum sejungere sat facile norunt prosectores; e regione 

 vero annuii, ubi illa incipit habenula, scalpelli acie opus est. 



(a) Loc. cit. & ampliiudo celìularum vjginalis sperma- 



(b) Hanc habenulam eleganter descri- liei funiculi sjfulciunrur lata plana tda 

 bit, quamquam ejus originem ignora- ( inquit ipse Acad. Roy. de Chirurg. tom. 

 rit , dar noster Bertrand! , praeceptor III. paj. 91.) 



meus aeiernum colendus ~ Laxitas , 



