53 



met het buiten de hersenen gelegen corpus epitheliale — „parie- 

 taal-oog" — verklaart gevonden te hebben, een samenhang die niet 

 alleen bij Anguis fragilis maar ook bij Lacerfa agilis bepaald niet 

 voorkomt, stemmen onze resultaten overigens volmaakt overeen, 

 hetgeen de waarde van het onderzoek verhoogt. Daar ik tot mijn 

 groote spijt niet in de gelegenheid was Haüeria op bedoeld orgaan 

 te onderzoeken, kan ik deze ontdekking van Spencer noch beves- 

 tigen, noch wederleggen. Het voorkomen evenwel van een zenuw 

 tusschen de epiphyse en het corpus epitheliale bij Chameleon vulga- 

 ris, welke Spencer beweert gezien te hebben, kan ik eveneens 

 bepaald tegenspreken , op grond van een onderzoek door mij , naar 

 aanleiding van deze bewering, op genoemde dieren ingesteld. 



Ik bevond dat, ofschoon het foramen parietale bij een jong 

 exemplaar van Chameleon vulgaris aanwezig is en het corpus epithe- 

 liale een geringere difïerentatie vertoont dan bij Anguis fragilis, het 

 foramen parietale bij het volwassen dier evenwel geheel ontbreekt; 

 hieruit volgt, dat er dus van het voorkomen van een zenuw tusschen 

 het proximale en distale epiphyse-stuk bij een volwassen Chameleon 

 vulgaris, waar het foramen parietale en het corpus epitheliale door 

 beenwoekering verdwenen zijn, geen sprake kan zijn. 



Lacerta ocellata sluit zich, wat betreft de epiphyse, bij Anguis 

 fragilis aan; het corpus epitheliale vertoont ongeveer dezelfde 

 ontwikkeling als bij genoemde soort; wat de zenuw betreft als ver- 

 bindende streng tusschen beide stukken, deze heb ik niet kunnen 

 aantoonen; het materiaal bevond zich in een toestand, dat het mij 

 onmogelijk was deze gewichtige vraag te beantwoorden. 



Misschien dat ook in dit geval de pia mater een rol speelt. 



