48 



lichaampjes, die door hun glanzend voorkomen aan de staafjes der 

 retina doen denken, doch waarvan de bouw mij niet nauwkeurig 

 bekend geworden is; op deze volgt een cellenlaag met groote, 

 ronde kernen, door een fijn gegranuleerde grondstof gedragen en 

 daarop het meest peripherisch gelegen, een laag evenzeer groote 

 kernen bevattende cellen, die naar boven in twee rijen gelegen zijn. 

 De geheele onderwand wordt, naar boven ombuigende, dun en 

 verbreekt op die plaats volkomen den samenhang met den 

 onder het foramen parietale gelegen bovenwand, die uit lange 

 smalle cylindercellen opgebouwd, min of meer aan een embryonale 

 lens herinnert. Het afgesnoerde epiphyse-stuk bij A^igicis fragilis 

 gelijkt dientengevolge op een oog van een hoog ontwikkeld onge- 

 werveld dier, zooals ons dit bij Cephalopoden, Pteropoden en Hete- 

 ropoden bekend is. 



De epiphyse bij Anguis fragilis is zeer sterk gewonden en haar 

 epitheel is met trilharen bezet. 



Alhoewel het volkomen afgesnoerde epiphyse-stuk bij de Amphi- 

 biën (Anuren) buiten den schedel onder de epidermis, bij de Sauriën 

 {Lacerta, Anguis) binnen den schedel maar buiten de hersenen 

 onder het foramen parietale ligt, wordt de homologie dezer stukken 

 op grond der ontwikkelingsgeschiedenis toch buiten allen twijfel 

 gesteld. Bedenkt men verder, dat bij de Slegocephalen (Labyrintho- 

 donten) uit het steenkolentijdperk. bij Branchiosaurus graciUs , Cred. , 

 Branchiosaurus salamandroides , Fritsch, Peleosaurus laticeps, Cred., 

 Archegosaurus latirostris Jordan, Dolichosoma longissimum , Frisch. , 

 Acanthosloma vorax, Cred. en bij fossile Sauriën in den parietaal- 

 naad een gat voorkomt, dat, wat ligging betreft, volkomen beant- 

 woordt aan het foramen parietale der thans nog levende Sauriën, 

 zoo wordt het hierdoor hoogst waarschijnlijk, dat de epiphyse een- 

 maal bij de voorouders der tlians levende dieren van groote betee- 

 keiiis geweest is en vermoedelijk de functie van een oog gehad heeft. 



