47 



van haren weg langs de binnenzijde der huid te nemen, over het 

 schedeldak, gedragen door het pereosteum, naar bedoeld lichaampje 

 begeven. 



Uit den bouw der epiphyse bij het volwassen dier, laat zich met 

 volkomen zekerheid afleiden, of er een stuk afgesnoerd is of niet; 

 in het eerste geval toch buigt de epiphyse zich naar voren en 

 eindigt spits, in het laatste geval heeft zij den paddestoelvorm 

 aangenomen. 



Het buiten den schedel gelegen corpus epitheliale komt voor bij 

 Rana esculenta , Rana temporaria, Ahjtes obstetricans, Rombinator üjneus 

 en Rufo cinerea, terwijl het bij Hyla arborea steeds ontbreekt, 

 ofschoon de naar voren gerichte en spits eindigende epiphyse 

 bewijst, dat er ook bij dit dier in embryonalen toestand een stuk 

 afgesnoerd is. 



Op gelijke wijze als bij de Amphibiën, heeft ook bij de Reptiliën 

 de ontwikkeling der epiphyse plaats. Het volkomen afgesnoerde 

 epiphyse-stuk ligt bij Lacerta agilis tusschen de hersenvliezen en 

 heeft de gedaante van eene kleine ronde, min of meer platge- 

 drukte zelfstandige blaas, die uit cellen opgebouwd is. De naar het 

 foramen parietale gekeerde wand vertoont den vorm eener flauw 

 bicouvexe lens, terwijl de basale wand inwendig gepigmenteerd is. 



Ook bij Anguis fragilis ligt het afgesnoerde epiphyse-stuk tusschen 

 de hersenvliezen besloten en laat zich oorspronkelijk met een blaas 

 vergelijken, die zich later evenwel hooger differentieert. De wand 

 bestaat uit verscheidene lagen cellen; in de richting van binnen 

 naar buiten vindt men eerst eene laag, bestaande uit zeer lange, 

 smalle cylindercellen , waarvan de ondereinden door een diep zwart 

 pigment groepsgewijs omhuld worden; de» naar de holte der blaas 

 gekeerde einden der cellen zijn volkomen pigmentvrij en dragen 



