m 



hersenen uitgroeit, terwijl een tijd lang ook hare holte met die der 

 tusschenhersenen door den steel blijft samenhangen. Bij hare verdere 

 ontwikkeling wordt het peervormig einde volkomen afgesnoerd en 

 ligt eerst buiten de hersenen op de hersenvliezen , om later buiten 

 den schedel geheel in de huid te worden opgenomen; het steelvor- 

 mig einde blijft, door de hersenvliezen bedekt, binnen de schedel- 

 holte als epiphyse voortbestaan. Bij het volwassen dier ligt het 

 afgesnoerde stuk, vroeger bekend onder den naam van „Stiedasche 

 Stirndrüse", thans door mij „corpus epüheliale" geheeten, onder de 

 epidermis in de cutis en bezit een eigen bindweefselkapsel , die door 

 de pia mater gelevei'd is; hert vertoont eene regressieve metamorphose 

 door vettige degeneratie teweeggebracht. De invloed van dit lichaampje 

 op den bouw der huid is niet alleen verschillend bij onderscheidene 

 vormen , maar zelfs bij verschillende exemplaren van dezelfde soort. 

 Het wijzigt de horizontale richting der cutisvezelen en schijnt oorzaak 

 van het al of niet aanwezig zijn der klier- en pigmentlaag op be- 

 doelde plek. Ofschoon het bij jonge embryonen juist gelegen is in 

 het vlak van symmetrie van den kop, wijkt het daarvan bij vol- 

 wassen dieren nu eens ter linker- dan eens ter rechterzijde af. De 

 dunne draad, die in vele gevallen het corpus epitheliale met een 

 plek tusschen de ossa fronto-parietalia gelegen vereenigt, is niet 

 de steel der epiphyse (Götte), maar een huidzenuw, namelijk een 

 takje van den ramus supramaxillaris trigemini. Gewoonlijk verloopt 

 dit takje, van een bloedvat vergezeld en door een bindweefselscheede 

 omgeven, op genoemde wijze; somtijds evenwel laat het zich van 

 de oogstreek langs de binnenvlakte der huid tot het buiten den 

 schedel gelegen epiphyse-stuk vervolgen ; somtijds ook kan het 

 geheel ontbreken. Voor het geval dat -het aanwezig is, eindigt het 

 steeds in den bindweefselkapsel, doch nooit in het epiphyse-stuk 

 zelf. Verloopt de draad van een plek tusschen de ossa fronto- 

 parietalia, naar het corpus epitheliale, dan heeft zij zich, in plaats 



