24 



steel — met die der tusschenhersenen samen. Tevens merkt men 

 op hoe de tusschenhersenen naar beneden met een binnenwaarts 

 gerichte scherpe plooi in de voorhersenen overgaan. Uit dezen plooi 

 ontwikkelt zich later de plexus chorioideus van den derden ven- 

 trikel. Boven den hersenwand, tusschen dezen en de epidermis vindt 

 men mesoblastaalweefsel waaruit zich later de hersenvliezen ont- 

 wikkelen. 



Volgen wij nu de epiphyse bij haren verderen groei en ontwik- 

 keling. Zooals fig. '13 aantoont is haar top naar boven gericht , terwijl 

 haar overgang in het hersendak iets lager plaats heeft. Weldra 

 begint nu ook het naar beneden gekeerde epiphyse-gedeelte door 

 proliferatie van haar wand in omvang toe te nemen en beneden- 

 waarts uit te groeien, zoodat het geheel — in de ruimte gedacht — 

 het voorkomen verkrijgt van eene platgedrukte onregelmatig gevormde 

 blaas. Het naar boven en naar beneden gekeerde gedeelte begint 

 vervolgens sneller te groeien dan de zijdelings gelegen stukken, 

 terwijl het geheele orgaan dicht tegen het tusschenhersendak wordt 

 aangedrukt. Op deze wijze verkrijgt de zich ontwikkelende epiphyse 

 eenen vorm die zich het best laat vergelijken bij een paddestoel, 

 waarvan de steel zeer kort en de hoed zeer onregelmatig gebouwd 

 en lateraal samengedrukt is (zie PI. 2, fig. 14 en 18 en PI. 3, fig. 

 191) en 20). 



Terwijl de stand der epiphyse bij embryonen van 3i — (i mM. 

 loodrecht is op een verticaal vlak (zie fig. 13, 14, 15) wordt dit vlak 

 later bij embryonen van 8;— 10 mM. , door den groei der voorher- 

 senen in voorwaartsche richting, meer en meer uit de verticale in 

 eenen hellenden stand overgebracht en eindelijk bij een stadium 



') Deze figuur .stelt de sagittaalsnede der epiphyse voor van een embryo van 

 Salamandra niaculosa, 25 mM. 



