12 



door zijne studie over ,,Das Leydig'sche Organ' bij Reptiliën. Gaf 

 GöTTE toch eene verklaring van den oorsprong der „Stiedasche 

 Stirndrüse\ het was Strahl, die de ontwikkeling heeft nagegaan 

 van een lichaampje door hem „der Leydigsche Körper" geheeten, 

 waarop het eerst door Leydig^) de aandacht gevestigd is en dat 

 zich onder het schedeldak bij embryonen en ook bij volwassen 

 exemplaren van Lacerta agilis, nmralis, vivipara, en evenzoo bij 

 Anguis fragüis bevindt. Dit lichaampje vertoont zich bij genoemde 

 dieren als een zwarte stip boven de streek, waar de tusschen- 

 herscnen gelegen zijn en springt bij overigens geheel pigmentlooze 

 embryonen scherp in het oog. Leydig, die dit orgaan het eerst 

 opmerkte, heeft het aan een nauwlettend onderzoek onderworpen, 

 en zoowei in toto als op doorsneden bestudeerd. Onder het micros- 

 coop bij eene sterke vergrooting gezien, bevond hij p. 72, „dass 

 ,,der Körper aus langlichen, einem Cylinderepithel ahnlichen Zeilen 

 „besteht, so geordnet, dass sie zusammen eine flache Grube von rund- 

 „lichem Umriss bilden. Der Rand der Grube ist nach oben gewendet 

 „und hat einen dichten sch warzen Gïirtel von Pigment", en nam 

 bovendien nog waar dat „fragliches Gebilde der Stelle entspricht, 

 „WO sich am skeletirten Schadel des fertigen Thieres, im spateren 

 Scheitelbeine das kreisrunde Loch — For'amen parietale — beflndet". 



De beteekenis van dit lichaampje, eene verklaring van zijn ooi- 

 sprong wist Leydig niet te geven; wel kon het volgens zijne meening 

 niet de embryonale epiphyse zijn, omdat deze „erst darunter folgt 

 „und von ganz anderer Beschaffenheit ist". 



Het orgaan herinnerde hem aan de „Stir-ndrüse" bij Anuren 

 Amphibiën en hij vermoedde dat het daaraan wel verwand zou 

 kunnen zijn. 



') Die in Deiitschlaiid lebenden Arten der Saiiriër, Tübingen , 1872. 



