11 



„haufig gewunden und mit Ausbuchtungen versehen sind; dieselbe 

 „sind 0.0:24 — 0,5'" breit und über '/s'" lang. Zwischen den Schlauchen 

 „verlauft ein dichtes Gefassnetz und irn Innern sind sie von klaren 

 „Zeilen ausgekleidet mit eben solchen Kernen und Kernkörperchen, 

 „und jede Zelle hat ein oder .zwei glanzende Fettkïigelchen". 



Bij een levend exemplaar van Proteus kon Leydig van bedoeld 

 orgaan denzelfden bouw vaststellen. Rathke ^) zegt „dass die 

 „Glandula pinealis bei dem Frosche und Salamander für immer 

 „hochroth gefarbt ist". 



Eindelijk vond Stieda °) bij een onderzoek op de hersenen van den 

 Axolotl, dat „oben auf dem Zwischenhirn ein kleines rundliches 

 „Körperchen ruht, welches mit der Hirnhaut in so enger Verbindung 

 „steht, dass es mit der Entfernung derselben auch beseitigt wird"; 

 dit lichaampje noemt Stieda de glandula pinealis 



Uit al deze beschrijvingen blijkt duidelijk, dat genoemde waarnemers 

 de eigenlijke epiphyse nooit gekend hebben ^), maar steeds de win- 

 dingen van het tusschenhersendak op de overgangsplaats van tus- 

 schen- op voorhersenen , met andere woorden, den plexus chorioideus, 

 als zoodanig beschouwd hebben. Wanneer men daarenboven let op de 

 afbeeldingen die Wvman *) en Ecker °) van de epiphyse hebben ge- 

 geven, dan wordt men door den bouw en de ligging volkomen over- 

 tuigd, dat zij de ware epiphyse niet onder de oogen gehad hebben. 



Hetgeen wij aan Götte zijn vei'schuldigd door zijn uitvoerig 

 onderzoek op Anuren Amphibiën, hebben wij aan Strahl te danken 



') Entwickelungsgeschichte der Wirbelthiere, Leipzig, 1801, p. 100. 

 -) Ueber den Bau des centralen Nervensystems de.s Axolotl, in; Zeitschritt (ür wissen- 

 schaftliche Zoölogie, Bd. XXV, 1875, p. 295. 

 ') Deze meening heeft Götte reeds uitgesproken. 



<) Smithsonian Contributions to knowledge. Vol. V. 1853, PI. I fig. 11 en 12. 

 5) Icones physiologicae, 1851—59, Taf. XXIV, fig. VII. 



