In lib. primum Diofcoridis. 141 
j Ub d vi 1 j.Mvel, jj, Nomina 
ccatoriefacultatis efl plurimam babens abflergendi facultatem, pauxillam adffringendi Mugs arbor ita , 
——À ^s [yrica, e nuncupatur : Arabici, Tarfa, feu Carfa : Italici, Tamarigio. Germanice, Sd» 
marifan, aut orf : Hifpanice, Tamargueria, & Tamaritz.: Gallic Tamarifc. 
Myrica Diofcoridi, Theo phrafto & Galeno: Tamarix Corinthiis Hermolao tefte ,& quibufdam bsec 
Amarix, qua duum generum,fativa /Egy ptia,qua arbor eft:& fylveftris,quae frutex eft lignofus:Hujus 7 
duplex genusin Germania,alterü folidiore ligno;medulla exili,& foliis tenuioribus, circa Rhenum: al- 
terüampliore medulla/foliis latiufculis,ligno non ufq; adeb folido quz in Danubii ripis frequens.Rur- 
fus differtNarbonenfis àGermanica,illaexiguos habet flofculos,non pappofos fed rotundos,ex albo pu- 
go nicantes, & acinulis fubfilientibusà vermiculo intus orto agitatos.Haec verà Rores habet tomentofos & De Egy- 
- pappofos purpureos, qui unà cum femine diffluunt.Narbonenfi (imilisea quae in Lio Venetorum infula mau hie 
crefcit.I. Tamarif.GermanicaC.B.Lob.& Lug.Tamarif.Brun.Lon. Tamarix.Dod. Tab.Fuch.cui &Ta- c Ad 
marix fylu.feemina. Tamarifcus femina,Cord.hift. Tamarix humilis,Cord.inDiofc. Myrica, Trag.Lac. 
Gef.hort. Myrica humilis , Dod. gal.Myrica altera in Germania , Cam.M yricz fylveftri fecundze fimi- 
Iis,Cluf.Hifp. & Myricz Pannonicz fimilis, Cluf. Pan.II. Tamatifcus Narbonenfis C.B.& ob.T. na- 
rix Narbonenfis, Lugd. Tab. Tamarifci fylv.Alpino, Myrica circa Monfpelium,Gef.hort.Myrica dv. 
prima Cluf.Hifp.M yrica five Tamarifcus gallica Cam.M yrica, Cefalp. EG 
ep 
L ERIC A PRI MA b: ER iuicots arbor , myticee fimilis, longe mia 
nor,cujusflore apes reprobum mel efficiunt. Tam 
flos, quam coma ferpentium i&ibus illitu medetur. 
fi Ez  flirps fruticofa Afia, Gracied, fruticibu adfcribitur. à Ai- 
E— Hac (ut plantarum fcriptores afferunt) lis anno floret quo 
fit ut prima, C ultimababeatur , queinter (ylvefires flirpes 
floreat. Qua de Erica Diofcorides prodidit, Nicander babet in 
theriacis dum Ericam perpetu virentem apes depafci ait, 
ferpentium idibus adver[avi sommemorat bitverfibus, 
ed, ayÜspuisoco x poco véQuoRoy tgeixuv, 
um (ape pii es wm: 
Pliniu lib. 2 4. cap.9. Ericam de[cribens inquit, Ericen Graci 
vocant fruticem non multum a myrice diffeventem, colorevori 
ari E 1 
20 
batur ab omnibus 
qus, nil aliud quàm Ericam. 
uticofa ejl planta , femicubitalis, 
Vis fere myrice, cui eam Diofcorides affmilat : vereprimot 
autumnoflorefcens, quod bujusfiuticis proprium eft .fivei bera. — 
barie fcriptoribus eft adbibenda fides. Adde, quód bujufce flores 
auiumno maxime depafcantur apes, ea fortaffe de cau[a quod. ^ - 
non inodo Erica prima fit, &* ultima fylvehrium , qua floreat, 
fed quid etiam diutiusfloribu quàm plurimis ornetar , nempe. 
, autumno toto, C ad byemem ufq. Unde mel , quod ex iis apes Mel esi 
tur Scopa.Marc 
sinaginein exhi 
fis Medicus fi, 
6o profitetur. Ramos edjt 
muli flipantur.Flores edit parvos, 
amt, 
de 
D á » - ll - EUN 
*s : 
- * 
