In lib. primum Diofcoridis. 21 
Czfalp.hac fpinofa quidefn eftattamen in Italia tanquam magis domefticam fpinis carentem obferva- 
vimus, à Theophraito capite de Sorbo admoniti. .II. Mefpilus vulgaris: apud Theophraftum & Pli- 
nium Setaniafeu Satania cognominatur. Mefpilus, Brunf. Trag.(cui Crateegus Theophrafti) Gef.hort. 
Lon. Lob.Dodo.Tab.Mefpilus altera,Dod.gal. Cord.in Diofcor.cui eft Epimelis & hamámelis: Mefpi- 
lusíetanea;Lugd.Haec duplex eft;vulgatior quz aliquot fpinis armatur, fru&tu minore: altera frequen- 
ti infitione mitefcit, nec fpinis horret; fru&umd; edit multo majorem, cujus iconem propofuit Lobelus 
editione Belgica.Scaliger meminit Mefpili, cujus fru&us albus fit, malid; magnitudine. Huc referri po- 
teft & Mefpilus altera humilior; quee Chamaemefpilus Gefnero & Lobelo dicitur. 
10-59 99. Awrir ingen. LOTUS ARBOR. CAP. CXXXIV. 
: dE arboreft vaftze magnitudinis, ferens baccam pipere majorem: dulcem, cibis gratam, ftomacho 
facilem. Alvum(iftitbaccis. Ramentorumligni deco&um five potu, five infüfione d y fentericis, ac 
feminis lluxione vulva laborantibus, auxilio eft: rufat capillos :citam alvum cohibet. 
Tot inquit Ybeophraflus lib. C cap.a. deplamtarum hiftoria ) proprium genupra[lat o magnitudine quanta pyrus, pod "4 
au paulà minore ,incifuras folium babet ,ac Micis effe videatur: materies nigra. Genera ejus plura fruchibus intere di- qoc ex 
fereta : frudus magnitudine faba : maturefcit uvarum modo, varie colores immutans. N a[citur ut myrta, adver[(a in- "Theoph, 
ter fe den[us fuper germina, gujtatu inter Lotopbagos diclos pradulcis, fuavis, innocuus, atq, etiam bona frugis. Ventvibus 
2o eff bonus, fuavior vero, qui fine ligno interiori efl: nam vel genus bujufmodi eft, C» vinum eo exprimitur. Multa bac arbor, 
feituá, copiofa efl. Exercitum itag, Opbelli, cm in Cartbagimem proficifceretur, vel eo fructu diebus pluribus paflum 
comineatuum defeiin, accepimus.Efl gitur in Infula Lotophagia,Pharide vocata, larga copia:hec autem in[ula abeft, C 
non multum diffat.Caterim ton minor in continenti, fed longe largior efl: plurimaenim bac omnino in Lybia : bec Theo- 
phraflis.Cui (ub[cribit lib.13.cap.17.bis verbis. Eadem Africa, qua pergit ad nos, infignem arborem Loton gignit, quam vo» 
cant Celtim, C ip[am Italie familiarem , fed terramutatam.Pracipua eft circa Syrtes , atq, Na[amenas, Magnitudo, 
quapyro Incifur« folio crebriores, alioqui Micis viderentur.Diff erentia plures, «4, maxim frudtibusfiunt. Magnitudo 
buic faba, color croci, fed ame maturitatem aliu , ata, alius , ficután uvis.Nafcitur den[u in ramis myrti modo, non ut 
in Italia Cerafi , tam dulci ibi cibo , ut nomen etiam genti terreQ, dederit. Melior fine imeriore nucleo, qui in altero 
genere ofJeusvidetur. Vinum quod, exprimitur illi fimile mulo, quod ultra denos dies negat durare Nepos. ^ Baccaig, , Vinum 
o contu[as cum Alica ad cibos dolus condunt , quin & exercitus palos e accepimus , ultro , citrod, commeantei per * 99 
Aphricam.. Ligno colorniger , ad tibiarum cantus expétitur. E vadice cultellis capulos , breve[G, alios ufus excogi- 
tant. Diofcorides non aliis notis veddidit Lotum , quam quid arbor effet vafla proceritatis. — Cui [ubfcribens idem Pli- 
nius libro 16. capite 3o. fic inquit : Lotus pracipue €. » ramorum petulantia , latiffima expatiantium 
umbra, Cin vicinas domos (epo tranfilienti eribit : Loti fructus (Mve[fris quidem efl, [ed cerafos — y oes 
rum pen natura. Nulibreviar opacitas, muc aufert folem byeme decidentibus foliis-Nulli cortex jucundior, aut oculos ex- Plu. 
A LoBOORARS- — eee LHLRSEUDOLOTUS. 
uc C cipien; 
