Inlib. Secundum Dioftoridis. Al 
SMILAX HORTENSIS. flant , fi ex laGebubulo pingui elixemur. — Hinc itaque fit; 
stt certà potius credam , boc Phafiolorum genus doliches fes 
quàm erviliam Manarde vocatam, — Mud infuper bacinve 
fentit Manardus , qubd Diofcorides Pha[colorum appellatione, 
de quibas füprà mentionem fecit , non quidem communes ae 
| eriviales, fed erviliam [ignificaverit : Smilacis verà bertenfis L 
nomine ,de qua bic fermo , vulgares illospba[eolosreprafenta- 
verit. Qui (ut fuam tueatur fententiam) conentaneum mi- 
nim videri inquit , quüd duobus diverfis capiribus codem li- 
bro de Pbafiolis (cripferit Diofcorides. — Sed baudquaquam à 
ratione C veritate eum alienum exiffimarem , qui re[onde- 
y orit, primum tradaffe Diofcoridem de vulgaribus c candidi 
) Pbafcolis, qui pafnm im campis aliorum leguminum amore je. 
minantur, ubi de omni fegere, c leguminibus differuit.. Deine 
Z2 de verà de verficoloribus , qui in hortis C viridarii ad opera 
topiatia explenda feruntur y inter ea, quain bortis C virida- 
viis coluntur. Quamobrem ut bortenfes à campeftrióus fecer- 
neret , inquit : Hortenfis Smilax frutex esl, c. Quod mani- 
feffà declarat , eum bic de bortenfibya , illic vero deis , quein 
campis proveniunt ,intellexi[fe , atq, eos it fejunxi[fe. Quain 
re non potui non quando, admirari Manarduu , medicum 
alioquin ingenio & dotrina infignem , quód tam facile addu- 
- Guseffet , ut a[fcveraret dolichos effe erviliam, vm eum legiffe 
exiflimandum fit , Galeno & Paulo erviliam ochrum vocari. 
Planta , qu& eulnaf nauim Graci : Smilax borten[is Lati Nomina. 
2 nis appellatur : Arabibus, Lubia : Italis, Smilace de gli bovti, C 
SQ Fagivolo Turche(co: Germani , QSSeljhe?5onen :: Hifpanis, 
Feyenes: Gallis, Fafeolos de Turquie C Fajes peindles, 
Smilax hortenfis ; qubd Smilacis modo arbores 
conífcendat , «loxinis Hippocrati , aliisa£&, aliis eacic- 
^&.Smilax hortenfis, Brunf. Trag. Fuch.Matt.Cord. 
b Mons S - in Diofc.Gef.hor.Lacu.Caft.Lugd. Tab. Cam.Phafe- 
lusBrunf.Cafal.Phafeolus, Dod. gal.Cord.in hift. Gef. hor. Cluf.Pann.Phafeolus vulgaris, Lob.Doli- 
chos, Anguillare, Dod. fol.Lacun. Plurima nunc habentur Phafeolorum genera: eft namque vulgaris, 
func Braffiliani, adici, Americani,& horum omnium plurimae differentia: : etenim in vulgariobíervare 
licet diveritatem in floris colore, qui vel niveus, vel flavefcens, vel purpureus five amethiltinus: in fru- 
&u major coloris varietas, fur nivei, flavi, ex flavo obfoleti, purpurei, rubri, latericci fer coloris,ame- 
thiftini,ceruleijnigri : vel albinigris venis & liturisdi- 
49 *MEDICA DIOSCORI DIS.* finai,fic& cUm & etiam deed fimilibus m 
tati, Sed de his & aliisfuoloco pleniüs. 
Mydib, MEDICA. 
CAP. CXLL 
e MES; chm recenter prodiit, foliis & cauletrifo- 
7, lio pratenfi fimilis eft: procedens veró folia con- 
AZ trahit , caules edens trifolii , & filiquas corniculorum 
^M modo intortas , in quibus femen lentis magnitudine 
dependet, ldficcatum , jucundi faporis gratia, con- 
ditaneo fali admifcetur. — Viride, quibus refrigeratio- 
 neopuseft, illitu fuffragatur. Herba tota pro gramine 
4) utuntur, qui pecoraalunt. - : Los 
/ ]/ xS - Edicam inde nominationem inveriffe certum e& , quid v : 
" M primim, Plinio libro 18. cap. 16. aure, ex dde codd. 
/ 4 liam advedla. fuerit. — Verim etfi bac quondam im univerfa 
J| Q) s. Italia fereretur ad pecorum pabulum ér omnibus fert & 
7 iu —— feeretur , jamtamen pauci fan? reperiuntur ,qui Metlicam Yi- 
d derint , ne dum ferant : quanquam mon defunt y qui éam fe 
N cenfecutos exifiment. — Non defuerunt , quimibi varias plan- 
t4: pro Medicaoflenderent. — At quoniam palic 
pb medicam referebant , mon libuit ullam. M 2 imaginem 
: e * Epcum ab amicis boc « — mine 
. pilfem , illádque magna. cum diligentia terre mandafem, 
accidit folo [west , ur mulla exorta fit plan- 
m, ta C8 Hec ( ut Plinius tradit loco citato , C" antiquos 
: j ECUE Mum ^ rum 
