Apologia advéiis Amathum. $ 
quibus hurtaniter e angi gratias nunquam poterat, minime tamen reformido, 
m 
Quorum íynceritas , honeftas , probitas, non te plus revocet, ac coníolentur, quam 
iftius barbaries te dejicia. — Abfit; ut non multo plus eruditiflimorum virorum judi- 
^ 
k 
* 
4 
ceris, quod tu ipfe inchoaris? An credere te poffe quifquam credat Lufitani ineptiis 2 
aut jure te repreheníum ab ifto imperitiffimo calumniatore fateberis ? Nulla vel ie- 
nuiffima irrepat hujufcemodi íufpicio.. Da quod à te magnifice expectamus. Exbibe 
quod le&u , & viíu jucundiffimum erit omnibus. Emitte quod jam penes te labes 
paratum. Quid abdis, quod non in lucem dare tux derogat exiftimationi » Lufitani 
inanem augct confidentiam? Quid dicet calumniator profligatiffimus? Sctipfi contra 
Mihi dura pts, fuffuratus, deprzdatusfum, qux volui. Vivir Matthiclus, nil con- 
tradicit/ Adeo nonnunquam plus juvat perfricare frentem, quàm omnia tribuere do« **. 
&rinz. Vicinil repugnantem. . Cedit Matthiolus Amatho.  Hacnepro íuaimpü- — . 
dentía. fi non effutiet, fecum volirabit ?. Noli tantumlocum dare bujusamentie. Nobis —— 
nihil erít jucundius tua exiftimotione, nil dignius;nil contra bujus fürorem vehemens -— : 
tius , quàm quod ex tux eruditionis armario deprometur. Fffecit id jam anté tua 
- praftans eruditio Matthiole,ut nihil vulgare, nihil mediocre, ie on praeclarum, & 
ie 
* 
eximium omnes à tc Íperent. Nolite (rogo) in eam pracipitare opinionem, ut aliquid. * 
seines , ! AA«s — 00x. 7 n ug 
EA 
* 1 
YR : ME nne € —. * AK 
