- et Helvetiae bibliothecis áb aiüicis repertis (A, B, C, V) e 
sedulo usus est, qua de re conferas et pag. 663—665 
et quae ipse Meyerus l. c. dixit. Postquam vero, ut : 
| ipsius verbis "utamur', operi huie vere aureo et nihilo 
secius ab ingrata posteritate abiecto, ita ut meretur, re- 
stituendo adornando omnium in usum publieando enixe 
incubuit; mox intellexit, amissa accuratiore recensione 
. opusculi illius: De plantis, eui hoe Alberti opus inde a 
h.l cap.2 superstructum esset, nullo id pacto ad finem 
perduei posse. Neque huie vero negotio meram lectio- 
nem sufficere, quum tanta et tam molesta versionum 
diserepantia existeret, sed arte opus esse critica. Qua 
rite adhibita accidere posse, ut vice versa ab Alberto - 
operi illo: Pseudo- Aristotelico aliquid lucis affulgeret. 
. Ergo etiam hune laborem ultro suscepit. Neque recu- 
 savit negotium satis magnum quo singula verba Pseudo- . 
à Aristotelis, quem Nicolaum Damasceenum esse demon-  — 
travit, summa. arte ab Alberto suis verbis intexta. ex- Vt 
 piscaretur. 5 
5 
— -. Cuius operis editionem accuratissimam notisque op- - 
imis. illustratam postquam anno 1841 perfecit, denuo 
ad opus nostrum animum advertit. Locos permultos | 
. €orruptos. e codicibus: aut coniecturis. emendavit, obscu- . 
| TOS eruditione sua ex Alberti aliorumque . scriptis | illu-- 2 
stravit, plantas. permultas: enarravit, quae omnia in pa- 
i - ginis insequentibus. lectori in conspectu erunt.  Dubita- 
tionibus autem deinde et de locis multis. obscurioribus 
lacunosisque et de. orthographia vexatus. est. Prim 
nim. sola plantarum | nomina, dein. vero ne. inae | 
evaderet OH Do in oinbin rm ver 
