Alberti magni de vegetabilibus. 
arborum stantium super eas praecisi fuerint', putrescunt igitur, 
et calor, exhalans ex ipsis et secum trahens humidum, efficitur 
 formativus plantae alterius speciei. Et quia destitutus est 
vigore arboris anterioris, pullulabit in arborem ignobiliorem, et 
aliquando non pullulat omnino; aliquando autem? non generatur | 
inde, nisi fungus vel* gramen aut alia herba aliqua). 
. 88 Sed tertius modus omnibus est mirabilior modis; qui nun-. 
|. quam in nostris habitationibus inventus est, nisi in terra, quae - 
/ vocatur Alvernia^4), in qua praeciditur silva quercina, et ramu- : 
seculi querei infiguntur in terram, et exinde fiunt vites, ferentes | 
bonum vinum. Aliquando autem, loco praecisae arboris, per se. 
. pecreseit vinea, ferens bonum vinum. Causa autem est, quia 
'sieut diximus, terra vegetabilium mater et matrix est, et sol 
pater, calore suo semen, ex quo plantae generantur, immittens*.- 
"lerra autem illa pro certo movetur motu coelesti in proportione 
maturae vitium? plus quam plantarum aliarum. Nec ex surculis 
: 
0000 3) Similibus rebus, quae saepissime observantur, agricolas usque ad hunc. 
. . diem mon raro generationem aequivocam loli aliorumque graminum et her-.- 
barum vel segetibus infestarum vel subito enatarum defendere audiveris. Le 
autem naturae universae est, ut solum quodvis, quum unam vel paucas plantae 
cujusdam. generationes ad. mortem. usque pertulerit , nutrimenta plantarum e0- 
 rundem necessaria amittat, quo fit, ut non eadem sed alia plantarum 8pe- 
 eies e seminibus aut in solo olim absconditis aut aliunde allatis enascatur. 
Uu) Mirabilis hujus historiae auctorem. frustra quaesivit Meyer, Codd. suis el 
: Edd. deceptus , qui pro Alvernia praebent vel alumia A B Z vel Alumnia J vé 
. alumpna €. Quum vero contigerit, ut e Codd. anglicis et altero parisiensi 
 restituerem loci, quo historia acta sit, verum nomen, Jaffé, quae fuit. viri pra 
: clari eruditio et amici assiduitas, reperit narrationis autoritatem in lib. IV 
.  eap.36 Otiorum imperial. quae anno 1912 Gervasius ''ilberiensis scripsit €t 
(0 jus verba sunt: De vineis sine plantatore crescentibus, Est in Nar 
bonensi provincia ad confinium montis Pessulani (i. e. Montpellier) u—: 
. Montisferrandi, in cuius confinio: sylva succisa atque combusta, terra more 
valium colitur, aratroque scissa, vites producit sine plantatione, Sic igit 
vinea beneficio naturae conereta, per triennium vina facit optima; exhino 
sterilitatem sylvestrem rediens, nisi iterato igne uratur. Conf. Leibuitii 
ptores rer. Brunsvicens. pag. 973. Cui Aistoriolae aeque ac sententiis 
cedentibus observata quaedam subesse crediderim, quamquam addit? 
mirabilibus prorsus obumbrentur. | PARA uos ARM 
— & BT: 1et add. Codd. ; aeter CV.Petr, — 20m. V;— pullalab 
.D8: l0m.A;— teraom.B.  2im itans et ad marg. ali 
; immittens terrae, et illa J; Terra aut. illa BVZ..-  39vr 
