AlbeMi magi de vegetabilibus, — n 
M (3Gnaphalii « et Pilagints Lin. spec. ) Dunne: est rbi 
in sabulosis et sterilibus locis nascens, et habet folia cana* mol 
- lia sicut lana, et in tactu est mollis sicut? lana, et est parva, 
frigida et sicca: et cum spargula et carduo* benedicto ne: d 
. eum fuerit in vino decocta, mirabilem habet effectum in* exsic- 
. eanda fistula: sed cum bibitur, debet aspergi pulvis agrimoniae - 
pulverizatae super locum fistulae. : 
Capitulum V. 
De diptanno et dauco. 
: luinus albus Lin. Diptannus' est herba communis - 
, calida et siccaZ), quam, ut tradunt, cervi* iacu- - 
lati toxicatis prodiderunt. Extrahit enim venenum 
comesta et superlinita. gu 
"i (Daucus carota Lin.) Daucus est creticus et daucus asi- 
/ninus; herba habens divaricata folia fere sicut carvi', sed sunt 
latiora, et ipsa herba est maior; et habet florem album sürdnaee 
in euius medio est flos alius puniceus valde parvusV): et bic* 
nfricatus quhlcee Hats colore. Eat. autem deron aliquantalum. 
Ita. canucam, quam , misi forie Si Gonis& i. 6. Ub iidaPis vul 
gris Gürt., sibi ignotam. dixerat Meyer, et e descriptione et e loco. natali et. 
e viribus | explicandam. censui. De conyza quae retulit Vinc. lib. IX ao ) 
cap. 63 longe differunt. Nomen autem si revera canucam scripsit, pro foliis. 
canis sibi Jfinarisse videtur Alb. 4) Thom. Cantipr. lib. XII. cap. 11, qui 
| Isid. et Platear. respicit, —— wy) Quae de celore florum mediorum abor-. 
tientium jam a. Dioscoride observata, unde receperit Alb. nescimus, quum ne 
ceteri autores locum. exhibeant, nec Avic. Cujus cap. de Dauco Ed. vet. cap. 218, 
| pag. 10 ] Dein. ad iud. caput. respicit , geli: pete "im 
5 ipth, Daneds.. | s 
8. 26: is Canna p E 455; Carnica P hic et in arg. eumica 
: in arg. L ubique aut canieta aut unie. scripsisse videtur. | 2c 
rvad.  — ÜOsine vel sive L. — 4 cardo L Edà. Possit: 
: eid din dyphah, Ry SESS Edd.; in arg. pitanno C 
» diptano P. iis 2 crini 0; — sre cnni mi enim. Vp vm 
228 cünu in marg cdd.;— est om. A; — st minor P. 
