m herba, quae latine vocatur se di eo qual quin- 
que et quinque folia simul habetz) circa nodum unum*. Et 
'est fortis exsiccationis sine acuitate et adustione et 
mordieatione?, et valet ad fluxum sedandum, quando 
fit ex eo emplastrum, et diversis valet apostematibus. Folia | 
eius cum vino bibita valent epilepticis, quando triginta 
diebus fuerit potio* continuata. Succus radicis valet con- 
a dolorem hepatis* et icteritiam, cum bibitur per 
aliquot dies cum sale et melle. Confert etiam radix | 
ejus* solutioni haemorrhoidarum, et similiter decoctio 
radicis eius. Succus tamen radicis eius est medicamen 
perniciosum. 
 (Mentha pulegium Lin.) Pulegium' est herba parva, quae 422 
expanditur super terram, foliolis* quasi folia maioranae, etodore 
aromatico, qui accedit ad odorem ysopi. Et est calida et. 
$icca, et pastus bonus ovium et attractiva. Per maturam suam 
xdg autem HtaolntiY8 ts | 
4) Dioscoridem NES ies Pri vet. cap. 549; Plemp. pag. 209: Nitthafi- 
lon et pag. 305: Chamtsat aurakh, Quinquefolium, Planta admodum dubia. 
2) Verba et quinque (quae expunzitV delevit P, om. et A et cum prioribus 
q- quinq. C) Germanismo pro quina scripta erediderim, aeque ac in 8.51. 
duo et duo, quamobrem ea recepi. w) Haec et alia apud. Platear, lit, P. 
cap. 16 inveniuntur, Plemp. quidem pulegii in cap. de Calamento meminit, quod. 
|. 8. 309 Zaudavimus, nec tamen quae cum verbis ab Alberto NOS tis con- 
gent neo in. Ed. vet, women oocurrit. 
420: 6 vel V; in €; et in AP. Tes odd, AP. 
ár . 2imumC. 3o in ota 
Ae ME Autogr 
! lib. XXII cap. de Capre pip 
— J. : 
