DE INDIAS. LIB. 
tianos é lo son, é Sus Altecas los resci- 
bieron alegre é benignamente, é assi los 
mandan tractar, como álos otros sus súb- 
ditos é vassallos, é vosotros sois tenidos 
é obligados á hacer lo mesmo. 
» VII. Por ende, como mejor puedo, 
vos ruego é requiero que entendais bien 
esto que vos he dicho, é tomés para enten- 
derlo é deliberar sobre ello el tiempo que 
fuere justo; é reconozcays á la Iglesia por 
señora é superiora del universso, 6 al Su- 
mo Pontífice, llamado Papa, en su nombre; 
é al Rey é la Reyna en su lugar, como á 
señores é superiores é Reyes destas islas é 
Tierra-Firme, por virtud de la dicha do- 
nacion; é consintays é deys lugar questos 
padres religiosos vos declaren é predi- 
quen lo sussodicho. 
» VIIL. Si assilo higiéredes, hareys bien 
é aquello que soys tenidos y obligados, é 
Sus Altegas é yo en su nombre, vos reci- 
birán con todo amor é caridad; é vos de- 
xarán vuestras mugeres é hijos é ha- 
ciendas libremente, sin servidumbre, pa- 
ra que dellos é de vosotros hagays li- 
bremente todo lo que quisiéredes é por 
bien toviéredes; é no vos compelerán á que 
vos tornés chripstianos, salvo si voso- 
tros, informados de la verdad, os quisié- 
redes convertir á nuestra sancta fée cathó- 
lica, como lo han hecho quassi todos los 
vecinos de las otras islas. É allende desto, 
Sus Altecas os darán muchos previlegios 
y exenciones, é yos harán e de mer- 
cedes. 
»IX. Si no lo hiciéredes y en ello ma- 
liciosamente dilacion pussiéredes , gertifi- 
cóos que con el ayuda de Dios yo entraré 
poderosamente contra vosotros, é vos haré 
guerra por todas las partes é maneras que 
yo pudiere, é vos subjectaré al yugo é 
obidiencia de la Iglesia é á Sus Altecas, 
é tomaré vuestras personas é de vuestras 
mugeres é hijos, é los haré esclavos, é 
como tales los venderé, é disporné dellos 
XXIX. CAP. VH. 29 
ré vuestros bienes, é vos haré todos los 
males é daños que pudiere, como á vas- 
sallos que no obedescen ni quieren resce- 
bir su señor, é le resisten é contradicen. 
É protesto que las muertes é daños que 
dello se recrescieren, sean á vuestra culpa 
é no á la de Sus Altegas, ni mia, ni des- 
tos caballeros que conmigo vinieron. É de 
como lo digo é requiero pido al pressente 
escribano me lo dé por testimonio signa- 
do. =Episcopus Palentinus, comes..=F. 
Bernardus, Trinopolitanus episcopus.=F. 
Thomas de Matienzo.—F. Al. Bustillo, ma- 
gister. =Licenciatus de Sanctiago. =El 
Doctor Palacios Rubios.—=Licenciatus de 
Sosa.=Gregorius, licenciatus. » 
Esto es lo que contenia aquel requiri- 
miento , con el qual el miércoles siguiente 
catorge de junio de mill é quinientos y ca- 
torge, poniendo en efeto lo que el gene- 
ral mandó, salimos en la playa mas de 
trescientos hombres muy bien armados (en 
esclaresciendo), y entramos por la tierra 
adentro con el capitan Pedrarias, sobrino 
del gobernador, que yba por su teniente, 
é los capitanes Villafañe , é Gaspar de Mo- 
rales, é yo, é otros con la órden dada. É 
para efetuar lo que es dicho, si Dios lo 
permitiesse (puesto que los religiosos pre- 
dicadores, quel requirimiento dice, se 
quedaron en los navios hasta ver cómo 
subcedian las cosas), llegamos bien dos 
leguas apartados del puerto; y en el ca- 
mino hallamos tres pueblos pequeños, é 
los indios avíenlos desamparado é huy- 
do al monte é á las sierras: é por donde 
yban huyendo, dexaban algunas hamacas 
é mantas, é aun oro se halló en piecas la- 
bradas escondido entre las matas; y en un 
pueblo destos, el mas cercano al puerto, 
se hallaron muchos é muy hermosos pe- 
nachos de plumas de papagayos é de di- 
versas colores. É passados adelante, la 
gente nuestra yba muy desmandada é sin 
como Sus Al Altecas mandaren; é vos toma- — é yban los chripstianos 
