DE INDIAS. LIB. 
la provincia ya dicha, le paresció que pues 
Temistitan no se avia podido defender, 
que no avria cosa que se defendiesse á 
los españoles; é por temor ó por qual- 
quiera Otra causa que le moviesse, envió 
ciertos mensajeros á Cortés, que de su 
- parte le dixeron, mediante los intérpetres 
de su lengua, que su señor avia sabido 
que los españoles y Hernando Cortés eran 
de un señor muy grande, é que si el ge- 
neral toviesse por bien, él é su gente lo 
querian tambien ser é tener mucha amis- 
tad con los chripstianos. Á esto respondió 
el general que era verdad quél é su gen- 
te é otros innumerables hombres é pode- 
rosos señores é príncipes é reyes eran 
vassallos de su señor, el Emperador Rey 
de Castilla, é que á todos los que no lo 
quisiessen ser, se les avia de hacer muy . 
cruda guerra; é que aquel su señor, que 
decian essos embaxadores, y ellos avian 
hecho bien é lo que les convenia, en 
- Se comedir á querer servir á Sus Mages- 
tades; porque á aquellos presciaba él más 
- € favorescia que de su voluntad se movian 
á ser suyos é. venian á su obidiencia, que 
á los que con las.armas eran 2 
por sus capitanes. - 
Antes desto algunos dias, é no 'muchos, 
avia tenido Hernando Cortés un poco de 
noticia de la mar del Sur, é preguntó á 
estos embaxadores si por su tierra po- 
drian yr á ella, y ellos respondieron que 
sí; é rogóles que porque pudiesse infor- 
-mar al Emperador de aquella mar é costa 
é de su provincia é tierra, é de aquel su - 
señor, que lleyassen consigo dos españo- 
les para que lo viessen. É dixeron que de 
muy buena voluntad los llevarían; mas 
que para passar á la mar, avia de ser por 
tierra de un grand príncipe, con quien 
ellos tenian guerra, é que á esta causa no 
podian en essa sacon llegar á la mar. Es- 
tos mensajeros de Mechuacan estuvieron 
allí con el general quatro dias, é delante | 
dellos io dos ne a a a 
TOMO TH 
XXXIUL CAP. XXXL 
425 
que en su tierra lo contassen, y estaban 
muy espantados de ver los caballos é lo 
que los españoles hacian en ellos: é dió- 
les el general ciertas joyas para su señor 
é para ellos, y envió con ellos dos espa- 
ñoles á la provincia de Mechuacan. 
Avíanle dicho á Hernando Cortés que 
por dos ó tres partes estaba de allí la mar 
del Sur á doce é á trece é á catorce jor- 
nadas, é tenia mucho desseo de la ver é* 
descubrir por aquellas partes; porque le 
parescia que serviria mucho en ello á Sus 
Magestades, é pensaba que allí se avian 
de hallar muchas islas ricas de oro é per- 
las é piedras pregiosas, é la Especieria, é 
otros muchos é grandes secretos é nove- 
dades, é aun assi se lo daban á entender 
algunas personas de letras é cosmógra- 
phos. É á este fin despachó quatro espa-. 
ñoles, de dos en dos, á diverssas provin- 
- cias, informados de las vias que avian de 
llevar, é dióles guias de los indios confe- 
derados que.los guiassen,.é mandóles que 
no parassen hasta llegar á la mar, é que 
en ella tomassen la posesion real é corpo- 
ralmente por la corona é ceptro real de 
Castilla ,'é por Sus Magestades del Empe- 
rador Rey, nuestro señor, é de la Cathó- 
lica é Sereníssima Reyna doña Johana, 
nuestra señora, su madre, é de sus sub- 
_cessores é descendientes en los reynos de 
Castilla é de Leon. 
Los unos mensajeros destos anduvieron 
cerca de ciento é treynta leguas por mu- 
chas é buenas provincias, sin que les 
fuesse fecho daño ni estorbo alguno, é 
- llegaron á la mar é tomaron la possesion 
della, y en señal desto hincaron cruces 
-«en la costa della , é volvieron con la rela- 
cion de su descubrimiento, é de lo que 
anduvieron é vieron particularmente: é 
truxeron consigo algunas personas de los 
naturales de aquella otra costa de la mar; 
- é tambien truxeron muy buenas muestras 
: A o 
