2-14 PL.VNJAUCM IN MAUI UUBRO, ETC. 



stigalionibus corum, qui usque aJ id tempus perscrutarl maris rubri vegetalio- 

 nem pertentaveraiit. El re quideni vera Bolta non satis habuil monlium arabi- 

 corum juga percurrere iibi vejjctalionis tropicae luxuries expanditur, sod liinc 

 usque ad lilorales partes progrcssus, arabicas oras quaquavcrsus bac de causa 

 visitavit, ul omnes marinas etiam plantas colligeret, enumeratis praelerea dill- 

 genter locis, unde exemplaria deprompta fueraiil; quae adeo bene servabantur, 

 ut commode se se insplcienda et describenda praeberent. Ipse juxta Decaisnei 

 enumerationem collegit quinquaginlatres species ex quibus, ulpote rarae, aul 

 ])rimum rcconsitac, mcmoratu dignae vidcntur: ISllcrodictyon Agardlilanum. 

 Caulerpa denticulata, C. peltata, C. Webbiaria, C. Freycenetii, Bryopsis plu- 

 moso. Galaxauia rigida (Actinolrichia rigida), Hydroc/a/hrus cancelhittis 

 (Asperdcoccus cancellalus), Sargassum virgatum, Corallopsis salkornia ( C. 

 cacalia). 



Anno 1843 Montagneus (Ann.sc. nat.) in oc.lava decade quartae cenluriae 

 plantarum ceUularium, descripsit Batrachospermum Requienii (Trichogloeam 

 llequienii ), quod sicut maris rubri proprium ab ipso Requienio acccpit. An- 

 no 1849 in oclava scxlae cenluriae decade auctor idem qualuor alias maris 

 rubri stirpes a Lallemandio communicatas iilustravit nempe : Chordariam 

 erythraeain (Stiiophoram arabicam), Dayam Lallemandii, D. Hussonianam, 

 Spyridiam Berkeleyanam (Sp. aculeatam). 



Eodem anno 1849 in ^ ol. VI Actorum Academiae imperialis scienliarum 

 Pelersburgi legi possunt quae Piuprechtius de maris rubri vegetatione, atque de 

 ejusdem relationibus cum universali plantarum geographia commemorat. Ru- 

 precbtius itaque sinui arabico omnino singularem tribuil vegelationis cbaraclc- 

 rem, qui prorsus discrepal a syslemale maris mediterranei proprio. Hujus vero 

 discrepantiae causas, cum adeo breve ulrinque intersit spalium, assequi suis in- 

 vesligationibus conalur, atque summo studio nititur ut via paleat, qua res pro- 

 gressu temporis ad pleniorem lucem perveniat. Quum calor prima sit vilalis 

 conditio, ideoque sit babendus ul motor praecipuus ad diffusionem corum, quae 

 organis praedita sunt, induslrius ille perquirit quantum momentum hac super 

 re istbmus facial. Marc rubrum, inquit ille, desertorum aestuantium angusllis 

 circumscriptum in conditione longe dissimili ac mare mediterraneum versatur. 

 Quaeril deinde utrum fundi marini dlversilas in causa esse possil cur spe- 

 cies quamplures exislanl vel desint; ac nolal liloris conformationem in iis 

 partibus, quae propius duo maria rcspiciunl, nonnibil reipsa differre. 



