156 IOSEPHI QYERCET. 
víu,vt füpràáannotauimus;quz perfpira 
tionem prohibet,atque v a 
lignaaliqua qualitate infitus partis ca- 
lor extinguitur & prafocatur:cuius etid 
indicium magnum eft fanies. | 
Cuiniíi quis przfentiffimas adferat 
fuppetias,metuendum eft ne pars corru 
puioneextintta & emortua vicinas pat- 
tcs inuadat : & in mortificationem,quàa 
íphacelum aut. fyderationem dicunt, 
pere degeneret. Quz percipitur cum.pars li- 
— uet aut nigreícit ;: tumida , mollis , & 
cadauerofa apparct ,ídque fine vllo ar- 
teriarum pulíu,nec dolore, nec íeníu vl 
lo: vtetiam finefen(u doloris alte ícal- 
pellum adigi poffit.Hanc fyderatam & 
emortuam partem celerrimc amputa- 
xe & refccarc radicitusaur proximc fa- 
ná partem oportct: gangrznam autem 
rüpta omni mora curare. Quod fiet 
corruptum fanguinem copiolé fcalpel. 
lo ex affecta parte euacuando,& ca ine« 
dicamenta,quz putridis deftinata (unt, 
imponendo ; vt. (cribit idem Paulus. 
Vulgus Chirurgorum poft fcarificatio- 
nes,aut fe&ioneslocum aifectumaqua 
falfaant falío aceto abluít, Alij vnguen- 
m i EXC 
