344 RARIORVM STIRPIVM 
De Sefamoide magno Salmantico. 
CAP. XXIX, 
— Seéamoids — Ap Lychnidis filuestris etiam genera tion imepté 
magnum |— 
ES Salmanticü, 
referri po[feputo eam plantam ,quam nonnulli Salma- 
t1c4 Se(amoides magnum nuncupabant,, aliquot catt- 
liculis pedalibus ,interdum cubitalibus ex vna radice 
prodeuntibus, otundis , geniculatis; folus fere olea , ca- 
- fürs: floribus in extremis cauliculis [bicatim aut race-. 
[- 
| nom 
matim confertis, exiguis, ex pallido berbacers: [emen in 
calyculis (ubrotundis. Lychnidi iam de[cripte fimile, 
cinereum ,bumor item quidam glutino[us c£ vi[cidus 
extremos ramulos obfidet : vadix [atis cra|[a , candida, 
C perennis. | 
AN afcitur ea lapidofo c arido [olo circa Salmanti- 
cam ( N arbonen[i agva, floret, tota fere eflate: ci ex 
eodem pns - Se dua diuer(a fpecies ena[cuntur, 
non ille quidem fürma diffimiles , fed vna snutilis & 
qua florem eumá, main[culum duntaxat profert : alte- 
TA Yer minore fiore, € femimifera . vId:ltur etiamin 
Begisberti, 000 
E A, vti dixi, Salmaticenfibus Se[amoides magnum, 
nomine cum alia communi nuncupabatur: là ad Pa- 
poner [umeum veferre malebant. 
Totamaraeft. | 
: De Scfà- 
