AD C\RCA8S0NAM, CtC. 5lJ 



conquistandovi e depredandovi citta e castella , e 

 trasportandone le ricchezze , di cui lo stesso An- 

 gelerio e apportatore. A noi che per le recenti vi- 

 cende della Spagna sappiamo dal piu al raerio di- 

 stinguere i luoghi in questo passo nominati , pare 

 sia , se non il piu importante , almeno uno dei 

 piu singolari tratti del libro. Eccolo. « Et Karo- 

 lus ait ad Engelerium : dicatis interea quas ter- 

 ras acquisivistis : Domine ; Cerdaniam totam , et me- 

 dietatein de Germida , et salivimus apud Barrhino- 

 nam , et ibi fuimus multa lucrati , ct assalivimus 

 apud Ileridam , et apud Balager , et non fuimus 

 ausi ultra ire •, nam xx reges erant congregati , et 

 sine vestri consilio noluimus cum eis prselium fa- 

 cere. Bene fecistis , dixit Karolus ; sed citra quid 

 fecistis ? et Vasco ait: in montibus Urgelli fecimus 

 praslium cum tribus regibus, scilicet rege Segoviae, 

 nomen cui erat Absuatus ,• alter tlioletanus Ferre- 

 gandas nomine , alter fuit de Fraga Supersigus no- 

 mine. Istos tres occidinius et cum illis cxxxiv mi- 

 lia de gente sarracenica, et amisimus quadringentos 

 de nostris. Et ait Karolus : et Rotolandus ubi re- 

 mansit? respondit Vasco : Domine a^^wA Imp arias in 

 ripa maris , qui proraiserunt ei quod baptizarentur. 

 Sed apud Urgellum amisimus quemdam Baronem 

 optimum , de quo Rotolandus et totus exercitus 

 dolent ultra modum ; et amore ipsius Botolandus 

 facit fieri monasterium in capite montium Roselio- 

 iiis ad honorem sancti Andreas , et monasterium erit 

 sub nionasterio Crassoi i secundum quod Rotolandus 

 promisit, et ibi est sepultus ille bonus vir. Et quis 

 erat , dixit Karolus. Domine : Auo;erius de Nornian- 

 dia. Tunc doluit Karolus, et omnes , qui cum eo 

 erant de morte ipsius. Postea Karolus vocavit Phi- 

 lomenam Magistrum historiae , et dixit quod totum 

 hoc poneret in historia , et nihil falsi apponeret , 

 si in sui vellet amicitia permanere. 



His peractis , Comes flandrensis vidit quod vallis 

 tota erat repleta tarn victualium, quam animalium, 



