C 
Echíon uerü 
quodfit, - 
Arc&íon 
à duplex. 
V'erbafcum 
altera fpecies 
Perfonatz., 
-— *- 
PT S EM PLtcriv M: Pharm 
garici defcriptionem , Echion herbam. 25. uolumine contínuo fubiecit 
Plinius, Quae quoníam capitula habeat, uiperis fimilía,ideo Echios,qua 
fi uiperà cognomínatur, Duo huius genera,Pulegio fimilía, floribus coz 
ronata , Tertíum lanugine fpinofa , diftinctum pingit , Addit praterea, 
Quidam Echion Perfonatam dicunt non Arction,ut praue inferere Ni 
colaus uoluit) quorum opiníonem , quoniam longa foliorum & floris. 
differentia improbaret: fubijcit. Cuíus fcilicet.Perfonatz folio nullum 
eftlatius , grandes lappas ferentem . A cfi dicat ., Tria Echij genera dixiz 
mus Pulegio fimilia , cuí parua funtfolía , & qua floribus coronantur, 
Falluntur quí Echion dícunt efTe Perfonatam,erandes lappas ferentem, 
cuíus folio nullum eft latius: quz omnia a Pulegij fimilitudíne maxíme 
difcrepant. INon íntellexítín morfum przceps Leonícenus Plínij uer? 
ba,illorum fentétíam appofite improbantis,qui Echion Perfonatam efle 
dicebant. INam ea parte, qua Plíníus fcripfit, Cuíus folio nullum eftlati 
us: Leonícenus,cuíus íllud,ad Echíon retulít: non ad Perfonatam,ut Pli 
níus,& erámatíca ratio poftulabat. Neq; ením ideo duplicem Perfona: 
tam effe credidit Plíníus,quía quofdam Echion Perfonatam dícere,& ex 
aceto radicem dare fcripfit. Nam hic de Perfonata non agebat, fed de E? 
chío:de qua ut quaecuq; ab auctoríbus fcrípta compererataperiret, ideo 
quofdam Echion dicere Perfónatam fcripfit, & ex aceto dare potui. [Non 
ením probe claudit ( quod faepe diximus ) Quidam dícunt,ergo Plíníus 
credídít:ac praefertím cum Echion triplicem pinxerit , & ex foliorum & 
Boris differentia non effe Echion perfonatam aperte fenferit: atqy ideo 
poft paucos uerfus, non íam de Echío, fed de Períonata notiísima herba 
Ípeciatim uerba facit: eamcg Arction & períonatam Girzeca & Latína ap 
pellatione nuncupauit:nemínemcy illam ignorare díxit: ut eos etíam ui? 
delicet diftringeret , qui fupra Echion paruís folijs herbam perfonatá la 
tifsímis conftantem putauerüt. Dene ergo omnia quadrant. Scíatq; dein 
ceps Nícolaus hoc ín loco bellifsime fignificaffe Pliniü,atcy ita credídif? 
fe;aliud Echíon effe pulegio fimilem: aliud perfonatam folijs maioribus 
cucurbítze:quas unam herbam effe quidam putauerunt. P 
. Bed quoníá de Ar&io fermo incidit, quando & pro Plínio & ftudio? 
lis fcríbimus:ut hzc noftra legentes (quantulacüy illa fint) aliquid fem 
perarrípiant , quod ín cómunem utilitatem conferre poflint ( quod tota 
defenfione,quatum potuimus obiter curauímus,Leonicenus uero uíta^ 
uit ) hoc fubneciere uífum eft: cp Arction Graci duplicem effe tradíde? 
runt. Vna quidem, que et Ar&turíon diceretur:cuíus folia Phlomo ( quá - 
latine Verbafcum dicimus) fimilía,craffiora tame & rotundiora effe di? 
xerunt :femen uero minuto Cymino fimile: quod tam ipfum dj radíx 
Íchíadicis & dyfuríam patientibus efficaciter daretur. Alteru, quam Ar? 
€&ion,& Profopiten, & Profopíon, & Aparínem dicerent:nos Perfonaz 
tam & Lappam.de qua egimus:ambas quarto Diofcorides pínxít,Pliní 
us Primam feptimo & uigefimo ; Alteram , quo diximus libro tradidit. 
