| 
1 
[ 
| 
s. 2. 1 
PEMPTADIS SECYNDJE LIB. v. 307 
Theophrafti veró defcriptio ab horum multum differenseft. Chironium,inquit,folium 
habet fimile Lapatho,maius ac duevmezr, id eft,denfis, fiue hirfutius: flores vcró auricolo- 
res radicem longam: amat loca 72 eíova id eft;pinguia. FR 
Eadem & Plinius lib.x xv.cap.1111.nifi quód radicem non longam,féd paruam tradat, fa 
cili lapfu ex 4j2xearin uuxegv. Tertium, ait, Panaces Chironium cognominatur ab inuento- 
rc. Folium eius Lapatho fimile , maius tamen ac hirfutius: flosaurcus.radix parua. nafcitur 
pinguibus locis. 345: 
Nicandti interpres verba Theophrafti de Chironio adferens, non Lapatho,;fed Amaraco 
fimile tradit. 72 2: Aeipaviov att, agro A'uareaxo, uéior dé a) duc V Teeov d» Soc d ARucveidic, pi- 
La uaxed, Q6 d$ uaNicu see Tad, hoc eft; Chironium fimile ÁAmaraco,maiustamen 
ac hirfutius : los aureicoloris : radix lon ga. loca maximé amat aquofa. Ex his cogrofcere 
cft, Veterum auctorum loca quzdam efic corrupta, veluti Plini j & Interpretis Nicándri: De- Plinii loras 
inde duoeffe Chironia,ynum folio Amaraci : alterum Lapathi. corruptus. 
Prius Panaces humilis ac tenuifolia fürps eft. Amaracus fiquidem ( cui fimile eff fcribi- 4maracus 
tur) herba cft ramofa, per terram ferpens; folia habens hirfuta ac rotund a; tenuifoliz Cala- 
minthes zmula, valde odorata, quz coronis adduntur, vt Diofcor. fub Sampfuchinomine 
ipfum defcribens,teftatur. Theophraftus lib.v1. Amaracum inter vrbana coronaria reponit, Tw 
qua £vA& d puxesQuAM., dYb gg Qpuasixa , id eft , lignofa, tenuifolia, & idcirco ad fufftuti- à 
cum naturam accedunt. : | 
" Alterum veró Panaces Chironium,quod folia habet Lapathi maiora, ac hirfutiora ,non 
temeré Helenium fiue Enula cam pana cffe videtur: Apuleio enim au&ore, Panaces Chito- Heleninm. 
nium Helenium & Inula campana quoque appellatur. Nee refert quod Diofcoridis adferés 
deícriptionem folio ipfum effe tradiderit Amaraci. Non animaduertiffe enim potuit aliter à 
Theophrafto quàm à Diofcoride defcribi; vt multa valdé ofcitanter à multis veterum &ob- Veterum 
fruata & pofteritati commendata, atquc ab ipfo quoque Apuleio, funt. peglagen- 
Cum neutro àutem horu m Panaccs Peregrinum conuenit,neque enim tenuifolio füffrn- 
tici Amaraco (imileeft;nec folium hábet Lapathi maius; fed fi particularia fegmenta confi- 
derentur,multó minora. Iam.& vulneratum zftiuis menfibus(vt fcripfimus)lachrymáiftud 
cffundit,qualem à Chironio Panace profluere;à nullo veterum memoriae proditum reperi- 
tur.Ex quibus fané conftat Peregrinum quod defcri pfimus Panaces, non effe Chironium,& 
iifdem ác caufis Syriacum illud effe,vnde Opopanax colligitur , vel maximé apparet: N ul 
liusenim alterius,prater enumerata, apud veteres memoria extat. : d 
Effluere autem ex Syriaco lachrymam Plinius lib. x11. cap. xxv. aperté fcribit: Theo- £ donus 
phraftus veró innuit,dum per meffem ipfum fecari (fucci videlicet colligendi gratia ) refert. z "m 
Quodautem fuccus huius] ercgrini Panacisin Belgio, coquiin Offiinisreperitur, minus ———^— 
odore aut fapore pictccdibs: frigiditasin caufa eft: Ip calidis etenim regionibusomnia - i 
oratiora & fortiora: in frigidis veró minus odorata; ac viribus imbecilliora gignuntur. : 
Caterüm fuccus,qui Gracis ózozerat: Latinis fimiliter Opopanax: Officinis Oppopana- opepanas. 
cum vocaturad plurimos vfus;ait Galenus;aptiffimus,vtpoté excalfaciens, cmolliens, dige- 
tens; in calfaciendo tertij ordinis;in dcficcando fecundi. jg ; 
Auxiliaturjinquit Diofcorides,aduerfüs febrium circuitus & horrores,conuulfa,rupta,la- 
tetisdolores,tuffes,tormina,vrinze füllicidium.Contra veficx fcabiem ex mcelicrato vel vino 
ibitur. menfes ducit; foetus excutit; vtcti flatus ac durities digerit/cum melle dilutus. Eft 
Veró & lfchiadicis,i inungatur,vtilis. Acopis & capitalibus medicamentis admifcetur. Car- 
bunculosru mpit.Cum vua paff podagricis impofitus prodeft. Cauis dentibusinditus dolo- 
rcm tollit. Vfus quoque eius ad aciem oculorum excitandam.Cum pice mixtus emplaftrum 3 
vule eftcontra moríus rbidorum. ^. ^ -— P A p 3 
; De Silere montano. — CA. xv. "gius 
S! LER montanum foliaedit ampla, & in multas partes diffe&a,quoru fegmentalatio- r. T 
- ramultó funt quàm Peucedani;atque femper terna ab vno pediculo coharent , inftar fo- VOR 
liorum Trifolij aut Mcliloti;ipfis tamen anguftiora ac molliora , nonnihil fi confricentur O- VM caa 
Orata. caulis tenuis;geniculatus,duorum fubinde cubitorum, eraffior & procetior eft uàm - 
Anethi: vmbella: przgrandes: flofculi candidi: femen veró oblongum vt Foeniculi , fe jet ops 
£s € craffius,maiusctiam quàm Cumini fed acrius , alioqui ipfum non modó colore ,fed- 
apore quodammodo referens.radix albida,odoratain altum defcendit. DT AMEN ET e 
! Liguria haud procul Genua in afperis montibus f ponté nafcitur,tum & alibi: In Belgij 
ortis fatum prouenit, fed raró,& non nifi vbi xítas feruida femen perficit. 554 20009 ! 
Siler montanum vulgó nominant: Galli ac Flandri nomine corrupto Sermontaize :Offi- E^ 
) € 4 ecenx | ; ' 
