m , PEMPTADIS SEXTJE LIB. IIII. $3 
cibo, vt nomen €iamgenti terrzQue dederit, nimis hofpitali aduenarum obliuione patria. 
Ferunt ventris non fentire morbos, qui eum mandant. Melior fine interiore nuclco qui 
inalterogenerc offeus videtur. Vinum quóque exprimiturilli, fimile mulfo, quod vltra de- 
n0s dics negat durare idem Nepos: baccasque contufas cum alicà ad cibos doliis condi 
Q uin & exercitus paftos eo accepimus, vltro citroque commeàntes per Africam. Ligno co. 
losniger. Ad tibiarum cantus expetitur. E rádice cultellis capulos,breucsque alios víus cx- 
cogitant. Hzcibi natura arboris. Ha&enus Plinius. Precipuam autem hanc , eodem loco 
ait, circa Syrtesac Nàfamonas. lib.vcró y. cap.v it. haud proculà Syrti minore;infülam effe 
tradit Menyngem,Lotophágitim didam, copia Lororum, — n 
Stráboautem lib.xvir. non modó Menyngem, fed & ipfam minorem Syrtim Lotopha- 
gitim dici affirmat. In principio s iriquit, Syrtis infulà quxdam adiacet oblonga , nomine 
Cercinnà: item altera minor Cerciünitis. his concinua eft minor Syrtis, quam Lotophagi- 
tim Syrtim vocant. huius finus ambitus eft «.& pc. feré ftàdiorum. otis latitudo pc. Iuxta 
vtrumque profholitoriupi infüle adhzrelcunt continenti , Cercinnà fcilicet & Menynx, 
magnitudine zquales. Menyügém Lotophagorum tetram putant, cuius Homerus memi- 
nit, & figa quxdam extant, & Vlyflis ara, & fru&us ipfe. Nam Lotosarbor multa in ca cít 
frudufuauiffimo. Hxc Strabó. | . 22 arci : 
Defcribit & hanc Lotum Théophraftus lib.1111. Genera eius complura effe refert, fru 
diícreta. qui mágnitudine Fabe,maturefcens vuaarum more colorem immutat. apud Loro- 
phagos editur dulcis »füauis,innocuus, & ventri falübris : fuauior veró qui abíque nucleo, ex 
quo & vinum exprimitur. . zu ec 4 i 
. Natura autem hzc Lotos , codem auctore , perpetua eft. exemplo funt Lori, de quibus 
Plinius lib.xvi. cap.xrrrir. Romz, inquit, Lotos in Lucinz area, anno qui fuit fine magi- 
ftratibus ccccrXix. vrbis zde condita, incertum ipía quanto vetuflior. Effe quidem vetu- 
ftiorem non eftdubium ,cüm àb eo luco Lucina nominetur. hzc nunc citcitér annum 
cccct.. habet. Antiquiot illà eft; (ed incerta eius atas, quz capillàta dicitur : quoniam Ve- 
ftalium virginum capillusad eam defertur. Verümaltera Lotus iri Vülcanali, quod Romu- 
lus con(tituit ex vidotia de decumis,equeua vrbi intelligitur, vt audor eft Maflurius. 
Gracé hacarbot Awróc; Latine à Plinio Celtis vocátur : ab Italis Perlaro: à T ridentinis 
Bagolaro. Sunt veró & eiufdem nominis herba trifoliz complures, de quibus Pempt.quartz 
libinrlatifiméfcriptumet |— 0 - sd 
. InZEgypto ctiàm quzdam Lotos,ex paluftrium genere. huic, vt Theophraftusait, caulis Ze 
natura fimilis Fabx (videlicet /Egyptia) & fru&uscodem modo:nafcitur enim fru&usin ca. ^9?" 
pite modo quo in Fàba : flos candidis liliis foliorum anguftia proximus. radix huiusLoti, — .. 
xbpny dicta, rottinda & Mali Cotonci amplitudine, cortice nigro, quali nux Caftanca tegi- Kr» 
tur. cuiusinteriuscandidum clixumautaffüm gratum cibis. manditur veró & crudum; fed 
crudo gratius decoctum. T ew ; 
Lotusautem atbor (vt ad hanc redeat diio) non multa ad(tri&oriz facultatis eft parti- 
ceps,auctore Galeno,fed & tenuium partium ac exiccatoria. i 
Ramentorum ligni deco&tum fiue potum fiue infufum dyfentericis & fluxione vteri la- 
borantibus auxiliatur: citam aluum cohibet , & capillos rufat : & defluentes , addit Gale 
nus, cohibet. Coquuntur autem; eodem auctore; ramenta ; interim in aqua, interim in Vi- 
no, nimirum prout vfus popofcerit. 
De AXedarach. — CA. xxv. 
Nomen autem huic ab Auicenna Azedarach, aut,vt nonnulli legunt, Azedaraeth: & no- 
minánt eam,ait, in Rechi arborem Mytobalanorum: & in Tabra(ten,& Kien& Thahich. .. 
Recentiüres autem non parum errarunt, hanc Sycomorum effe volentes; & non multó mi- annt 1 : 
nus, qui Lotori arborem affirmarunt. ; di 
aà 4 Atflos | 
