218 J. M. Norman 



E n d a s c u s. 



In spalio inferiore anguslalo cavilalis asci ccllula ma- 

 lerna communis sporarum, endascus, oritur, & poslea sursum 

 celeriler accrescens ca vitalem cetera m ila prorsus deniqve 

 explet, ut a pariete altinoenle asci sæpe difficulter disliiiova- 

 tur, partim cum eo coalescens & minus pellucidum reddens, 

 partim absorplione evanescens. Endascus fundum superiorem 

 asci inlerdum tamen (præcipue statu go nid i i fe r o) non 

 prorsus atlingit, dum crescere prius desinens vel inlussus- 

 ceptione fundi suporioris abbreviatus spatium superius cavi- 

 lalis vacuum serval. Paries endasci exstat tenuior gracilior- 

 qve el præcocior \u\go non tnm pelliicidus qvam paries asci, 

 nisi color ejus fuscescens vel sordido-divaceus e conlenlo 

 solo dependeat. Propter tincfionem endasci ascus ipse, pa- 

 rietibus accurate adjacenlibus, inlerdum simulate obfuscalus 

 apparel. 



S p r æ. 



Conlenlum endasci præcocis oleosum vel oleoso- mucila- 

 gineum el flocculosum mitiusqve pellucidum invenilur. Ex hoc 

 cellulæ filiares endasci, sporæ, generanlur, qvarum origo & 

 evolulio primordialis propter obfuscalionem endasci oculos 

 sæpe fugit. In ascis abbrevialis magis venlricosis pyrifor- 

 mibus origo hæc fere synchronica videtur. In ascis aulcm 

 elongalis & magis linearibus a superiore deorsum seriem 

 sporarum evolvi, aperle observare licet. Ila spora suprema 

 ceteris prius malura, infuna omnium ultima matura est, qvi 

 casus regularis qvidem, sed forsilan excepliones admillat. 

 Numerus lypicus sporarum in qvovis asco octo est, raro 

 lantum sex (= 4 + 2), in singulari casu unicus. In licbe- 

 num multis speciebus evolulio sporarum ila tamen aberral, 

 ut loco normalium cellulæ minima? ab illis magis minusve 



