228 J. M. Norman 



29. Parmelia tartarea (L.) 



30. Parmelia oculala (Dicks.) 



XII. Tcloschistes nov. gen. QréÅoc ayj^w^. 



Sporæ parvæ, ovales, pariele tenni lævi liyalino, mediæ 

 vacnæ ( oleo destilulæ), nlraqve exlremitale cavilatis 

 receptacnlo oleifero Csporula cum pariele sporæ arde 

 coalitiO munilæ, recoptaculis funiculo gracili deniqve 

 evanescciile prins connexis. Apolhecia parmeliacea vel 

 bialorina. 



Veri „Cilrini'' vel Cilrino-anranliaci propter characte- 

 rem sat definilnin & plnrimis casibus eximie notabilem 

 in genere hoc comprehenduntur. Si genera definientes 

 strncturæ organorum fruclificalionis gravilatem majorem 

 tribuimus, qvod necessarie debemus, nullum genus cla- 

 rius qvam Teloschisles levius prelium Ihalli indical, cum 

 enim hoc genus species ornatas forma thalli perfectissime 

 evoluta fruticnh)sa cum speciebus infiino thallo crustaceo 

 (marginem verum thallodem construendi vel servandi 

 qvasi impotente) in densam phalangem coadunit. Nam 

 sporæ, qvamqvam ab iis aliorum generum longius discre- 

 pantes, tamen in gradibus opposito-extremis scalarum 

 conlinuarum specierum inter se tam complete congruæ 

 apparent, ut sporas exempli gratia Telochistæ fl avi can lis 

 abiisdem Telloschistæ ferruginei vel aureæi nullo modo 

 distingvere valeanuis. Ita analysis microscopica colorem, 

 signum hoc & qvasi iuiaginen» specificæ vitæ chemicæ 

 vegelabilium, qvoad Cognitionen! lichenum gravioris mo- 

 menti esse non solum demonstrat, sed eliam hane opi- 

 nionem divinatam propioris affinitatis Citrinorum confirmât, 

 qvam contemplalio qvæqve intégra habilationis Ä* dis- 

 persionis specierum & concatenationis earum per formas 

 simulate inlermcdias facile prnmovet. 



