134. Aricia. 1523 



golhia ad Wadslena semel; in Daleoarliae alpibus, D. 

 Boheman; in Jemllandia ad radicem alpis Arrskulan duo 

 specimina invenla ; in Lapponia Lulcusi ad Randijaur d;c., 

 D. JVahlberg. (E Glogavia a D. Zeller missa). 



d". Priori siinillima, sed magniUidiiie nonniliil minore, fronte nii- 

 niis jirominente, ociilis arcliiis coha>rentil>iis, alis basi noii in- 

 fiiscatis, nervis longitudinalilms 3 &;^ 4 siiliparallelis, squamis 

 alliidiorilius, valvula siijieriore inferiorcm non tegente, halte- 

 riim clava nigra, ut &" abdomine ovali (nec ovato), cinereo, 

 linea dorsali angiista incisurisqiie teniiissime, nigris, certe di- 

 stincta. Al> Anlhom. ctnicl mite Rleig. 5. 133. 89., cui etiam 

 similis videtur, antennarum seta niida, nec iuilieriila, corpore 

 oiiaco, nec nifido, &^ abdomine cinereo, nec nigro. differt. — 

 Forte c? Aricia decoloris n:o 136? 



Obs. Nomen triviale innocuo mari tribiii, imlla habita ratione 

 ad feminam ignolam, qii» forsan infesta est. 



133. A. seniipelhtcida : anlennis longiusculis nigra, 

 capile cinerascenle, ore fronleque non prorainulis; abdo- 

 mine ferrugineo-subpcHucido, linoa doisali incisurisque 

 nigris; alis fuscanis, nervo Iransverso ordinario recto; 

 squamis albidis; halleribus flavis; mas: oculis inlime co- 

 hierenlibus, ano subrolundalo. J*. (Long, 1| — 2 lin.). 



Hab. in foliis frulicum, per Scaudinaviam borealem, 

 2 Jun. — 4 Sepl., minus frequens; scilicel in Dalecarlia 

 ad St. Tuna rarissime; in Jemtlandia boreali ad Aresku- 

 lan (fe Skalslugan, passim ; in Norvogia ad diversorium 

 Suul Vaerdaliae in j'igo alpino silum, parce. 



(S. Similis iteriim prcpcedenti, sed magnitudine paullo minore, 

 oculis arcliiis cohaTenliiius if^ tenuissime lantum liirtulis, an- 

 tennis paullo longioribus, i)^ angustioribus, punclo supra an- 

 tennas albo, ore fronteque minime prominentibus, thorace 

 nigro immaculato, abdomine ovali, (lavo-rufo. subpellucido, 



