Lxxxviii Elogio 



S^'óiairip TÒ. epurai ìiTTiry ìx. rùv airipiixruv ìx^' '"'''' ìx^^'J^H', ''>'<•> (*£>' "trpixyoyT» tÒ irpi - 

 fivoi' Ti Kti Tovi irTÓpSoui, «XP' '^''f ìo'X''Tai' ìpyàì^tTm §Kttsàv, in S'c ri udrà xarn^' 

 X'^oyTU riti' pi^uaiif ovrcii xa'i roìa ii/,6pvois toXvitx'^Ùì e'ici riii> àprtipiàìf ri xta fi^e- 

 pàr, ài ntpìfii/uv jtteV, e'i oKov ri xvijiivov-, à; pì^ày iTì ìis rtiv ft»V/Joec rAiurùcrai. rsiu' 

 ra roi xctt fiif^-^tcliiiny ùr Apitorihti (iìf/.liv ìiKxi'arj òu fióvoif òri irocpi'iS'ir « (in' l'xP'i' 

 aurcr vcipiS't'ir, àwà xx'i rày ixuroO toyfixrav i-TriKtKnsm, x«ì ra riis pjjivi ìpya i"(<- 

 (fopaii i^nyi'trai, xarà ri puri, xtì rà ì^ùa. ^KiTTay òuv iv awaTi ro'ii ((ijToii ri exTtp^ix 

 riti S'nfitoupyixfs u'pxiis ouS'iy firro» l'y iaurà rUv ÓKixiìy iiipiixo' ■, s'"'» i^* i^cóuiy «'?«(- 

 peÌT«( rtiii irépccy aurày, xxiroi roùro ilpxu [lóyoy a'yS'pì irtp'i puatv S'iiym riiy XJf^"" '"''* 

 yoyiis i yS'd^ao'Sai. ! yàp oux àK>,ais fily S'uyàfitirty vi fuVjs Toù anrip\iarai f'pyài^trai ri 

 puroy, aKKai! iTt ri ^àov, iC, ày iy (fiuroÌ! ópàs iiri rà ^ùa (j.irxriin- riìy ct'uTiiy y«p 

 ayaKryiav lupiiiriis ìv afipoìy' S'unti ri roù puToù ciripfj,* ySi, iy' li, auriii rpipiiTa'i ri 

 x«i «oi^awTaij Siirai xjxì ri li/^iripoy aiiipfia ytiirpa! , ivtxa rà> aurày, p'i^a; ixur^ 

 yfyyà ro puroy, a'i< ÌK^ii riìy rpopùy ik riìi yih, xaì rò Xopìoy àyyi'ia rà; p'i^ai rày 

 l'fiópu'ùìy. tt'iTOiùii ri sÌKìxo! a'p' iauriù rò <Tiripiix, xtì «ir ixiiyou x^àSoui, eir' àwous 

 Iti aKKoii uù^ts xKùyas x^Taa^^i^o^éVouf, lir* ixii'yous atuSis lìi aWouSy xoti rouro (in ira- 

 uirxi yiyó/ziyoy, àxPi rày {(JXxT'^y 6Kxsày- cpii xàyrxùbx x*,' rà (lìy fixìx" '''P'" '"''^' 

 txcciity ttpx^y àopriiyjxxì xo'i\m pXtSa, xaì yariaioy. ólu^is .T'aVò rauray airopuaiis voX\»f 

 oìay irip xxàS'oui in àhKovs xuSi< iaurùv ÌKoirrov! xKÙyJt! K«T«<r;^ii^9f/6Voi/! , t iT intiyaus 

 àuiis ìli àwous, xaì roùro (ili votuiaivov àxpi rày ìaxàray a'iTo6hai>i(iiir'^y- =^ Qualis 

 ciiioi est radicatio plantis deorsum et infra terrara, talis est foetibus insitio arteria- 

 rum et venarum chorii in uterum. Qualis vero sursum vergens truncus in plantis, 

 tales sunt in foetibus a tribus principiis exortus. Rursus, quemadmodum plantae du- 

 plicem ex serainibus babent exortum , sursum quidem truncum et ramos nsque ad 

 extrema germina producentes, deorsum vero radicationem distribuentes: sic et in foe- 

 tibus multifidae sunt arteriae et venae, velut trunci quidera in totum foetum , ve- 

 lut rndices vero in uterum desinentes. Quapropter justa accusatione Aristotelem ac- 

 cusaverim , non solura quod neglexerit quae negligere ipsum non conveniebat , 

 sed et quod sui ipsius dogmatum oblitus est, et naturae opera diverse exponit circa 

 plantas et circa animalia. Videns itaque in omnibus plantis semen non minus ma- 

 teriale, quam opifex seu efficiens principiura in se habere, in animalibus alterum au- 

 fert, quamquam lice solum sufficiebat viro circa naturam admirando geniturae uti- 

 litatem estendere. Si enim natura serainis non aliis viribus producit plantam , aliis 

 animai, ea quae in plantis vides ad animalia transfer; eandem enim proportionem in 

 utrisque reperies. Indiget iiamque plantae semen terra, ut ex ipsa nutriatur et au- 

 gescat; indiget et nostrum semen utero ob easdem causas. Radices sibi ipsi generat 

 pianta, quibus trahat alimentum ex terra: chorium itidem vasa foetuum radices. Pro- 

 ducit truncum a se ipso semen, et ab ilio ramos, deinde alios rursus in alios ramu- 

 los discissos, et postea illos rursus in alios, atque id usque ad extrema germina 

 fieri non cessat: idipsum etiam hlc vides, truncos quidera tres juxta unumquodque 



