14 



Varia oologica et nidologica 



DOOK 



A. A. VAN PELT LECHNER. 



V. 



Cnculns canorns L. — Koekoek. 



A. Lecikos maakt in een artikol, getitelcl „Oeufs anormaux", 

 voorkomende in de Juli-aflevering der „Revue Française d'Ornitho- 

 logie (jg. 1913, pp. 107/8) 0. a. melding van een ei van Citculus 

 canorns^ in het bosch van Nouvion- en- Thiérache, in een nest van 

 Lanins coUurio L., bij twee eieren dezer soort (metende 22,5x17 

 mm.) gevonden; dat canorus-ei meet 26,1x20,6 mm. en weegt 

 320 mgr. ; kleur: hemelsblauw, met eenige kleine, grauwachtig- 

 wijnroode stippen, vooral talrijk aan de spitse pool. Den dag nà de 

 vondst nam L. in hotzelfde bosch-kanton een canorus 9 waar, dat 

 iets liet vallen, wat terecht kwam op een stapel droge doorntakken. 

 Bij ondorzoek bleek het een canorus-ei te zijn, dat nagenoeg vol- 

 komen gelijk was aan het bovenbedoelde ; alléén was het een ietsje 

 kleiner. Het gelukto L. intusschen niet het gaaf in banden te krijgen, 

 aangezien het bij een poging daartoe midden in de doorns te 

 pletter viel. 



Wat mij bij bovenbedoeld ei vooral opmerkenswaard voorkomt, 

 is de breecUe-doovsnede ad 20,6 mm., aangezien belangrijke afwij- 

 kingen van het gemiddelde naar boven toe bij de breedte- véél 

 zeldzamer dan bij de lengte-doorsnede voorkomen, hetgeen voor 

 alle eiersoorten geldend is. 



De grootste canorus-Qieren, waarvan Dr. Rey melding maakt '), 

 maten 25,5 X 17,8 en 25 X 18,7 mm. ; maximaal gewicht: 330 mgr.-). 

 Onder de + 60 door Link ^) gemeten Koekoekseieren bedroeg de 



1) Nieuwe Naumann, IV, p. 400. 



2) J. A. Link, Der Europäische Kuckuck, in: Verh. d. Urn. Ges. in Bayern, 

 VI, p. 161. 



3) L. c. pp. 150 en 161. 



