15 



grootste lengte-doorsnede 24 mm. (bij een br.doorsn. van 17 mm.), 

 de grootste breedte-doorsnede 17,5 mm. (bij l.doorsii. van 22 en 23 

 mm.). Het grootste inlandsche canorus-ei, dat mij tot heden in 

 lianden kwam, mat 24x17^ mm.; het werd in Juni 1905 bij 

 Alauda arvensis L. op Ameland gevonden (afgebeeld in mijn 

 „Oologia Neerlandica" op Plaat 90, fig. k.). 



Terloops wil ik er hier de aandacht eens op vestigen dat de 

 tot nu gevonden, in grond- en vlekkenkleur met de nest-eieren van 

 Lunius collurio overeenstemmende cano?*zfs-eieren zieh o. a. door het 

 niet-gesloten zijn van de eventueel om de stompe eipool aanwezige 

 vlekkenrij onderscheidden ; een gesloten vlekkenkrans toch is voor 

 collurio-eiQYQii een typisch kenmerk. 



De eieren enz. der W e st-p a lae arktische Strigidae. 



In NO. 3 van het „Journal für Ornithologie", 1913 (pp. 410—443) 

 brengt de Houtvester Wendlandt (St. Goarshausen) een artikel 

 „Ueber die Brutverhältnisse und Eiermasse der in der westlich 

 paläarktischen Region lebenden Eulenarten". 



Vooral het voorkomen van Syrnimn uralense (Pall.j in Oost-Pruissen, 

 waar W. vroeger woonde, gaf hem aanleiding tot het publiceeren 

 van afmetingen, waaraan beschrijvingen van het uiterlijk ') der eieren, 

 opgaven over vindplaatsen, enz. voorafgaan. Bij enkele soorten heeft 

 AV. ook de schaaldikte bepaald. Het komt hem voor dat die dikte 

 toeneemt naarmate het woongebied der soorten zieh noordelijker 

 uitstrekt en bij de zuidelijke soorten naar verhouding het geringste is. 



Alle Europeesche uilen houdt W. voor oorspronkelijke holen- 

 broeders, Bubo bubo (L.) en Strix flarmnea L. niet uitgezonderd. 

 Overal waar passende boomholten zijn, verkiest b. v. S. uralense 

 deze boven oude roofvogelnesten , naar W. beslist verzekeren 

 kan. Daar voor de uilen uit het hooge Noorden broedboomen geheel 

 ontbreken — zoo zegt W. — maken sneeuw- en velduil, gaarne 

 of niet, hun nesten op den grond. Door de kracht der gewoonte 

 doen zij dit nu öök in boomrijke, zuidelijker steken, wanneer zij 

 door het voorhanden zijn van overvloedig voedsel of andere oorzaken 

 niet naar het hooge Noorden terugtrekken. Daarom — besluit 

 W. — broedt de velduil bij ons en in Zweden (evenals hier te 

 lande, v. P. L.) uitsluitend op den grond. 



i) W. beschrijft de schaalkleur bij Strix ßammea L. als: ,,weisz, mit gelb- 

 lichem Anfluge: znlk eeii tint heb ik er nog nimmer bij waurgenomen. v. P. L. 



