46 



schrijver (Die Vögel der zoologischen Gärten) en het in 1899 ver- 

 sehenen, door A. H. Evans bewerkte deel der vogels van „the 

 Cambridge Natural History", was er geen handbook aan te wijzen, 

 dat een zooveel mogelijk volledig overzicht van de tegenwoordig 

 bekendo vogels geeft met vermelding van hunnu kenmerken en van 

 hunne onderlinge verwantschap. Het nieuwe werk van Reichenow 

 wil den lezer op een bevattelijke wijze in de kennis der vogels 

 inwijden en meer speciaal een beschrijving geven van de orden, 

 familien, genera en voornaamste soorten, waarbij nog bijzondere 

 aandacht geschonken wordt aan de in Europa en de duitsche kolonien 

 voorkomende soorten. De schrijver heeft zieh, dit moet direct erkend 

 worden, op een loffelijke wijze van zijn taak gekweten en een werk 

 geleverd, dat in elk opzicht op den naam van „handbook" aan- 

 spraak kan maken. Alvorens tot de systematische beschrijving der 

 vogelvormen over te gaan, geeft de schrijver in een algemeene inlei- 

 ding van 67 bladzijden een overzicht, opgehelderd door een aantal 

 goede tekstflguren en een gekleurde kaart, van anatomie, biologie, 

 geografische verspreiding, indeeling, nomenclatuur enz., steeds de 

 belangrijkste litteratuur bij de verschillende onderwerpen opgevende. 

 Wat de systematische indeeling betreft is de schrijver ongeveer op 

 het standpunt blijven staan, door hem in 1882 ingenomen. Het toen 

 door hem opgestelde systeem is in hoofdzaak in dit nieuwe werk ge- 

 volgd en van de latere onderzoekingen van Fürbringer, Gadow e. a. 

 blijkbaar weinig notitie genomen. Het doet vreemd aan in een 

 werk als dit de alken nog met de futen en zeeduikers, of zelfs 

 de dagroofvogels nog met de uilen in één orde vei-eenigd te zien. 



De vordere inhoud van het 529 bladzijden beslaande werk is ge- 

 wijd aan het eigenlijke systematische gedeelte. De kenmerken der 

 groote groepen, der orden, familien en van verreweg het meerendeel 

 der genera worden uitvoerig opgegeven ; bij elk genus wordt ver- 

 meld hoeveel soorten men tegenwoordig kent en in vele gevallen 

 worden alle bekende soorten kort besclireven. Soms wordt de be- 

 paling van genera of species door dichotomische tabellen gemakke- 

 lijk gemaakt, en hier en daar een k arakteristieke afbeelding in den 

 tekst gegeven van kop, poot, snavel, etc. De nomenclatuur is strikt 

 binair; de subspecies (conspecies) is de species volkomen gelijk- 

 waardig gesteld, een opvatting, waarop wel lets aan te merken valt, 

 doch welke, met het oog op de strekking van het werk, hierin niet 

 dan toe te juichen is. Uitvoerige registers der wetenschappelijke en 

 der duitsche namen besluiten dit eerste deel. 



