61 



als 'I schip zieh op een van de trekroutes bevindt. Somtijds laten 

 de dieren zieh dan vangon; gewoonlijk eehter blijven ze op eerbie- 

 digen afstand en zetten na eenige uren hunne reis voort. Zooais 

 uit 't volgende blijken zal, heb ik 't gedurende beide overtoehten 

 zeer ongelukkig getroffen; er is niets bijzonders aan boord geweest. 



Wat mij 't meeste gefrappeerd heeft, is wel dat de vogels, die 

 men doorgaans als „zeevogels" aandnidt, ook op zee zulke stand- 

 vastige verspreidingsgebieden er op na houden. Precies op dezelfde 

 plekken treft men ze telkens weer aan, en aan de grens van him 

 vloeibaar territorium verlaten zij ons weer om er door ééne ot 

 meerdere nieuwe soorten vervangen te worden. Zoo eoncentreert 

 zieh bijv. de kleine mantelmeeuw op de kust van Portugal, nabij 

 Gibraltar en in de Golf van Aden. De groote mantel- en zilvermeeuw 

 zijn „thuis" in 't Engeische kanaal en in de Noordzee, terwijl van 

 deze beide alleen de zilvermeeuw nog rondzwerft in Middellandsche 

 en Roode zee, in gezelschap van de iets talrijkere kleine mantel- 

 meeuwen. Eene dunsnavelige meeuwsoort, Larus Jieiiqrnchi, schijnt 

 vooral de eilandjes van Perim te bewonen. Larus ricUbnnchis fre- 

 quenteert behalve ons land en Southampton ook de Taagmonding, 

 de reede van Tanger, de baai van Gibraltar, Marseille en 't Suez- 

 kanaal, doeh schijnt doorgaans niet zuidelijker af te zakken dan 

 tot in de Golf van Suez. De drieteenmeeuw huist vooral in de Golt 

 van Biscaye en in de Straat van Gibraltar. Onzen Jan van Gent 

 ziet men, naar Indië varende, 't laatst bij Gibraltar, terwijl in de 

 Roode zee een andere, ehoeolade bruine soort {Sulci fiber) optreedt, 

 doch slechts zeer plaatselijk nabij een kleine eilandgroep. Aalscholvers 

 vindt men ten allen tijde op de kusten van Wight en Portugal 

 (Ph. graculus?) en in de Bittermeren, gelegen in de landengte van 

 Suez [PJl. carho). De Indische Oceaan levert niets op dan eenige 

 zwervende keerkringvogels ; alleen kan men bij 't eiland Sokotra 

 eene wit met zwart geteekende Gentsoort [Sula cyanops) geregeld 

 waarnemen. 



Ook trof het mij, ditmaal in 't geheel geen kleine Procellaria's 

 te hebben gezien. 



Met het nu volgend regelraatig reisverslag hoop ik, niet àl te 

 eentonig te zullen zijn, doch vrees ondanks alle pogingen in die 

 richting er niet in te zullen slagen, genoemde ongenietbare eigen- 

 sehap van alle opsommingen geheel en al te vermijden. Waar ik 

 vervolgens mij ne waarnemingen reeds in den Watorweg laat aan- 

 vangen, gesehiedt zulks voor de volledigheid, natuurlijk niet in de 



