65 



voorwerpen in het fraaie overgangskleed van bruinzwart naar wit. 



Den 22ei3 Dec. 's morgens vroeg werd de Afrikaansche wal bereikt 

 en maakte ieder gebruik van de gelegenheid om enkele uren in 

 Tanger door te brengen. Den vogelrijkdom vond ik er slechts zeer 

 matig. Op de reede zag men slechts Larus ridibundus en fuscus 

 vertegenwoordigd, iets verder op zee natuurlijk weer genten. In de 

 stad waren een partijtje musschen, oogenschijnlijk onze gewone 

 P. domesticus en een onherkenbare kwikstaart het eenige dat ik er 

 aan gevogelte aantrof, benevens een 10-tal zwaluwen, die bovenop 

 de vensterkozijnen van een groot huis zaten te balanceeren terwijl 

 ik op een cactusschijf ergens in een tuin een klein vogeltje (zaad- 

 etertje) met helder-roode borst ontwaarde, dat echter geen voldoende 

 tijd tot juiste waarneming, laat staan tot determinatie toestond. 

 Het speet mij ten zeerste, de observaties niet nog eenige dagen te 

 kunnen voortzetten, want 't heerlijke zomerweer en de subtropische 

 plantengroei van Marokko lokten mij, vluchteling voor den noord- 

 schen winter, verleidelijk toe. Na een overtocht van + 2'/2 nur over 

 een nagenoeg spiegelgladde zee, gedurende welken tijd gemiddag- 

 tafeld werd, bevonden wij ons in Gibraltar, de keurig nette Engel- 

 sche stad, die in dat opzicht een lijnrechte tegenstelling vormt met 

 den tegenover haar Kggenden rommelhoop, waaraan men den naam 

 van „Tanger" heeft toegedacht. Het aantal vogels was hier in 

 Gibraltar niet veel grooter en voor een deel eveneens mij onbekend. 

 Hoog boven de „rots", eene op zichzelf staande reusachtige berg- 

 massa, met hoofdzakelijk drie hoogste toppen, waarvan er één voor 

 strategische doeleinden geheel is doortunneld en zoodoende een 

 onuitputtelijke en onneembare vesting vormt, zweefden een paar 

 groote roofvogels, en op straat zag men er musschen evenals ten 

 onzont. In den zoogenaamden Botanical Garden bemerkte ik een 

 merel en een roodborstje, verder een paar gele vogeltjes, die in de 

 dennetoppen been en weer scharrelden en ten slotte op den oever 

 van een kleine beek een blauwzwart vogeltje, 'twelk ik evenmin 

 zou weten te identiflceeren. Ook hier ontbrak mij de tijd tot betere 

 waarneming. Een ware kudde van kalkoenen herinnerde mij eraan, 

 dat ondanks de zomersche weersgesteldheid het X-masfeest reeds 

 ophanden was. Dit laatste zou ik echter eerst drie dagen later te 

 Marseille kunnen vieren. 



De eenige vogels, die wij den 23'^« Dec. voortdurend in onze 

 omgeving hadden, waren eenige kleine mantelmeeuwen, drieteen- 

 en lachmeeuwen, en den 24en Dec. bleven ook de twee laatstgenoemde 



