69 



ook een paar bepaalde societeitboomen op na houden, waarin ze 

 zieh laat in den namiddag al tjielpende tot ontelbare aantallen ver- 

 eenigen. Voorts zag ik er kwikstaarten, een klein pleviertje aan 

 't zeestrand, een vliegenvanger en meerdere mij onbekende spreeuw- 

 achtige vogels, die van af een telegraafpaal omhoog vliegende in 

 de lucht insecten vingen. Mogelijk kunnen het ook bijeneters zijn 

 geweest, doch eerstens leerde ik dat genus eerst in Indie in natura 

 kennen, en ten tweede ontbrak mij te Port-Said de gelegenheid 

 om de beesten van wat meer nabij te kunnen beschouwen. — Kort 

 nadat de klok het nieuwe jaar had ingeluid, lichtte de „Sindoro" het 

 anker daarmee 't eerste schip zijnde, dat in 1913, en naar men zeide 

 tevens tegen een nieuw en gunstiger toltarief, het Kanaal van Suez 

 doorvoer. Natuurlijk kroop ik snel te kooi, en wel met 't vaste 

 voornemen om zoodra het in 't Oosteil weer mocht gaan dagen, 

 terstond mij ne woestijnwaarnemingen voort te zetten. Dat laatste 

 gebeurde evenwel niet vöor 7 uur 's morgens den Icn Januari 1913. 

 Het Menzaleh-meer, dat op den Westelijken Kanaaloever ligt, was 

 reeds achter den rug en wij bevonden ons tusschen + 15 M. hooge 

 zandige oevers, niet veel anders ziende dan zoo hier en daar wat 

 Arabieren met dromedarissen, terwijl de onafscheidelijke kapmeeuw- 

 tjes, hoofdzakelijk adulte voorwerpen, in groot aantal achter ons 

 aan vlogen. Tegen de kale woestijn, die over 't algemeen een nog al 

 desolaten indruk maakt, steken de netjes aangelegde en met aan- 

 plantingen van altijd-groeno boomen versierde seinposten der 

 kanaalmaatschappij vroolijk af, en men zou onder den invloed van 

 het heldere zonlicht inderdaad den indruk van een zomersch land- 

 schap hebben gekregen, ware het niet dat de afgestorven rietkraag 

 längs de oevers van 't kanaal er telkens weer aan herinnerde, dat 

 't in het Noordelijk halfrond nog winterdag was. Na het bereiken 

 van de eveneens voornamelijk aan stuurboord gelegen Bellah-meren 

 kwam er wat meer leven in de brouwerij. Op de dämmen, tusschen 

 welke men het kanaal door de waarschijnlijk zeer ondiepe plassen 

 uitgebaggerd heeft, zaten twee zwart met witte ijsvogels {Älceclo 

 ruclis), en ook een frappant op onze ispkla gelijkend exemplaar. De 

 meren zelve werden gestoffeerd door vluchten van honderden een- 

 den, wellicht behoorende tot meerdere, doch dank zij den grooten 

 afstand, onherkenbare soorten. Ook een dozijn strandloopertjes pa- 

 trouilleerde längs den oever en kwikstaarten zag men er overal, 

 meerendeefs in eene nog onuitgekleurde plunje. 



Vervolgens in 't meer van Ismaila en daarna in de eigenlijke 



