73 

 II. De Thuisreis. 



Na een éénjarig verblijf op „de Westkust" werd den 3den Januari 

 1914 van uit Emraahavon de thuisreis weer aanvaard ; een druilerige 

 en lang gerekte regenbui moest wellicht dienen om den opvarenden 

 van 't S.S. „Kawi" eens extra goed het land in herinnering te bren- 

 gen, 't welk het einddoel hunner reis zoude zijn en eveneens werd 

 men door dien hemelschen zegen ten volle overtuigd van het schier 

 ongelooflijke feit, dat, in weerwil van de ontelbare zondvloeden, die 

 er in den loop van het laatste jaar in den vorm van natuurlijke 

 douches over ons waren uitgestort, er toch nog altijd voldoende 

 regenwater in 't groote reservoir van Sumatra's Westkust was over- 

 gebleven om er ons op 't laatste oogenblik nog eens naar hartelust 

 van te doen profiteeren. 



Het siechte weer ten spijt kwam er evenwel nog vöör ons vertrek 

 een zeearend in 't oude kleed met helder witte vöör en onderzijde 

 en fraai leiblauw op de bovendeelen op bezoek, en zeilde met zwaren 

 vleugelslag in rechte lijn längs onzen stuurboord; de sluwe vogel 

 wist zeker maar àl te goed, dat ik zoo meerdere malen tevergeefs 

 op hem en zijne kornuiten had geloerd, en meende nu wellicht uit 

 leedvermaak mij nog eens ten overvloede de vruchteloosheid mijner 

 pogingen in herinnering te moeten brengen, daarbij evenwel ver- 

 getende, dat het op mijn eerewoord hoegenaamd geen onverdeeld 

 genot kan worden genoemd, om een dergelijken grooten roover te 

 moeten praepareeren. 



Op hem volgde een „kuikendief", (Haliastur indus intermedius) 

 de beruchte „boeroeng alang" der Maleiers, ongetwijfeld de eenige 

 echt schadelijke en daarom de meest gehate roofvogel in 't westelijk 

 deel van den Archipel (misschien ook de ergste in de overige ge- 

 deelten, doch dit laatste kan ik niet beoordeelen). Ook deze „witkop", 

 zooals wij den brutalen maar tevens uiterst voorzichtigen Haliastur 

 gowoonlijk noemden, scheen, te oordeelen naar zijn familiaar afscheids- 

 bezoek, met mijn vertrek uit Indië volkomen in te stemmen, al 

 zal hii er aan den anderen kant ook zeker wel niet geheel onver- 

 schillig voor zijn geweest, dat wij voor verscheidene zijner collega- 

 concurrenten op afdoende wijze het vorder uitoefenen van hun 

 roofbedrijf hadden onmogelijk gemaakt. Men treft dezen roover in 

 de kuststreken menigvuldig aan, waar hij zieh voor een groot deel 

 met krabben en visschen, soms ook met aas voedt, maar ook menig- 

 maal in de aan kippen zeer rijke kampongs zijn slag weet te slaan. 



