75 



op een öterntje van de watervlakte opvliegen, zondur mij gelegen- 

 heid tot nadere observatie te geven. 's Middags verscheen hoog in 

 de lucht een eveneens witte vogel, doch ditmaal met zwarte 

 vleugelteekening, dien ik, lioewel liij een körten staart liad, voor een 

 keerkringvogel meen te moeten liouden. Den 6en Jan., 's morgens 

 vroeg, zweefde een vrij kleine donkerbruine (storm-?) vogel laag 

 over de golven ons voorbij ; het is echter niet mogelijk uit eene 

 dergelijke vluchtige waarneming eene eenigszins betrouwbare soort- 

 bepaling te doen. 



De 7de Jan. 1914 bracht ons reeds bij 't aanbreken van den dag 



Ceylon in 't zieht, en tegelijk daarmee kwamen kleine en grootere 



vluchten sterntjes opdagen, van welke vele exemplaren zeerdonker 



schenen getint te zijn. Ook tallooze vogels dezer species (meervoud ?) 



zag ik in de haven van Colombo, die omstreeks den middag word 



binnengevaren. En zeer zonderlingen indruk maakte de gitzwarte 



kop van de hier voorkomende kapmeeuwen {Larus melanoceplialus.) 



waarvan ik geheele vluchten aan 't strand op de rotsblokken zag 



zitten, maar nog opvallender v^as 't groote aantal roofvogels in de 



haven. Er waren oogenblikken, waarop ik er 12 tegelijk telde, niet 



meegerekend degene, die buiten de havenhoofden vlogen. Zij be- 



hoorden tot twee species, te weten hoofdzakelijk tot Haliastur 



indus intermedius (zoowel adulte als nog juveniele exemplaren) en 



voor de rest tot een ruigpootsoort, vermoedelijk den kleinen vorm 



van Spizaëtus cirratus, n.l. ceyloneiisis. Beide soorten beijverden 



zieh in 't vangen van visch rondom de vele schepen en vortoonden 



zieh niet in de stad. Deze laatste bleek daarentegen op haar beurt 



letterlijk vergeven van de kraaien, {Corvus splendens) welker schor, 



piepend gekras, dat soms doet denken aan 't hongerige geroep van 



jonge kauwtjes en soms ook aan dat der kapmeeuwen in onze 



grachten, mij meermaals de verzuchting deed slaken: „hoe is 't 



toch mogelijk, dat Engelschen en Hindoe's dââr den geheelen dag 



naar kunnen luisteren!" Men zag de vogels compleet overal, en 



niet bij tientallen, maar bij honderden en nog veel meer, op de 



Straten, in de boomen, in parken en op daken en zelfs in menigte 



op de schepen, die in de haven lagen. De soort G. splendens sehijnt 



v.n.l., zoo niet uitsluitend Britsch-Indië te bewonen. In onzen Oost 



heb ik haar nooit gezien. Zij is lets grooter dan onze monedida, 



heeft een längeren staart, bruine oogen, en een krachtiger kraaien- 



snavel, maar kenmerkt zieh eveneens door een grijzen glans aan 



hais en achterhoofd, welke echter bij vele, wellicht jonge ofruiende 



