78 



in den avond plaats had, non vluchtje gewone kapmeeuwcn {L. vidi- 

 bundus). 



18 Januari 1914. J-5ij iiiijii ontwakcii hvd, dc „Kawi" voor anker 

 in 't groote Bittermeer, en zag ik weldra een aantal oude bekenden 

 uit de vogelwereld terug. De rij werd geopend door een grooten 

 reiger, waarschijnlijk onze gewone cinerea, waarvan ik later op den 

 dag nog een exemplaar zag staan. Daarna versehenen onder 'tvoort- 

 brengen van een zacht piepend gefluit de witzwarte ijsvogels (Älcedo 

 radis) die ditmaal over de geheele kanaallengte; zeer tah;ijk waren 

 en gewoonlijk bij 3 of 2 tegelijk vlogen of op do lichtbakens in de 

 meren zaten. Dicht l)ij Port-Said zag ik twee voorwerpen van waar- 

 öchijnlijk onze Hollandsche A. ispida, van welke species wij in 

 Indie den oosterschen vorm verzamelden, die slechts in geringe 

 mate van het Europeesche ras verschilt. Vrij talrijk waren ditmaal 

 ook de bruine wouwen, waarvan men dikwijls meer dan één indi- 

 vidu tegelijk boven de meren of 't kanaal zag zweven, of wel op 

 aan den oever staande paaltjes zag zitten. Vroolijk klonk af en toe 

 het gefluit van de tureluurs, vroeger zoo dikwijls in de Hollandsche 

 weiden, en het laatst op 't eiland Simaloer gehoord (zij 't dan ook 

 op die laatste plaats door de Aziatische subspecies voortgebracht), 

 en bij deze oudvaderlandsche roodpootjes voegden zieh een over- 

 vloed van witte kwikstaarten, waarvan verscheidene exemplaren 

 bij ons een wandeling kwamen maken op de zonnetent en zelfs op 

 'tkuildek; ook een bruin gorsachtig vogeltje met lichtbruinen kop 

 was er nog al talrijk; op de telegraafpalen längs den spoorweg, 

 die 't kanaal grootendeels volgt, werden twee zwarte kraaien en 

 een spreeuwachtig gedierte opgemerkt, op de meren vertoonden 

 zieh weer de gewone aalscholvers, ongeveer een stuk of 20 ver- 

 spreid zittende op de reservoirs der lichtboeien ; in een ondiepe 

 plas aan bakboord zag ik meerdere kleine vluchten van Larus ridi- 

 hundus en een troep koeten {Fidica atra), bestaande uit honderden 

 Individuen, welker witte blesjes schitterden in 't zonlicht. Bij de 

 nadering van 't Mensalehmeer kwam het mij voor alsof 't woestijn- 

 zand aan den horizon een lange witte strook te zien gaf, die ik, 

 daar de kijker er niets in oploste, aanvankelijk voor een optisch 

 bedrog hield. Weldra bleek echter, nadat wij wat naderbij gekomen 

 waren, dat zij was samengesteld uit vele duizenden grootendeels 

 witte vogels, met donkeren kop, wat zwart aan de vleugeitoppen 

 (^n een logge eendachtige vlucht. Twee afzonderlijke exemplaren, 

 die lets dichter bij 't kanaal zatcHi, verrieden ons, dat het ook inder- 



