92 



Een zwart en wit vliogenvangertje met een langen staart, als 

 een miniatuur ekstertje, Rhijndura melanoleuca, kan men ook ge- 

 regeld op het eiland vinden. Langs het strand, zittend op een 

 dorren tak, kon ik den vogel geregeld aantreffen. Deze vogel heeft 

 een aardig, iotwat hakkelend liedje, dat nu cens met zuivere fluit- 

 tonen, dan weer met schorre stem wordt voorgedragen. 



De bloeiondo klapperboomen worden behalvo door de reeds ge- 

 noemde soorten ook door kleine honingzuigertjes bezocht, die een 

 geluid voortbrengen, veel gelijkend op het langgerekte „piet" van 

 een kanarie vogel. Met den kijker kon ik een paartje gemakkelijk 

 als Ginnyris frenatus determineeren, gele vogeltjes met fijne ge- 

 bogen snavels, het mannetje kenbaar aan zijn metaalglanzende keel 

 en borst. 



Enkele malen zag ik ook vluchten van witte, zwart gewiekte 

 duiven van het geslacht Mijrisiicivora, die volgens mijn ervaring 

 zieh gaarne op kleine eilandjes ophouden en daar dikwijls in groote 

 menigte worden aangetroffen. 



Eens ontmoette ik op mijn wandeling een paartje van een Mega- 

 podms-soort, hoenderachtige vogels, bekend wegens hunne eigen- 

 aardigheid om niet zelf te broeden, maar de eieren aan een groote 

 bijeengekrabde hoop dorre bladeren toe te vertrouwen; de hooge 

 temperatuur, die in deze rottende bladerhoopen heerscht, is vol- 

 doende om de eieren te doen ontwikkelen. Het paartje dat ik 

 tegenkwam, scharrelde op den bodem tusschen kreupelhout rond en 

 was ZOO weinig schuw, dat ik er niet op schoot, meenende met 

 getemde exemplaren te doen te hebben. Als kippen liepen zij een 

 pas of tien voor mij uit, zonder op te vliegen. Later hoorde ik dat 

 niemand op het eiland getemde Megapodius bezat en dat het eiland 

 wel meer door deze dieren bezocht werd, wat mij wel merkwaardig 

 voorkomt. De dieren zijn namelijk siechte vliegers, en de kortste 

 afstand van Waigeoe bedraagt toch nog altijd meer dan 2 K.M. 



Het Strand en een poeltje in het midden van het eiland krijgen 

 nog al eens bezoek van steltloopers. Bij het poeltje schoot ik eens 

 eenige exemplaren van Cliaradrius dominicus fidvus Gm., de aziatische 

 goudplevier, die, zooals bekend, ook ons land bezoekt. Een enkele 

 maal zag ik ook een reiger {Biibiücits coromandus?), die tusschen 

 een paar grazende koeien wandelde. 



Wanneer ik nu nog vermeld dat ik enkele malen een kraai (Corvus^ 

 spec?) hoorde krassen, eenö een Gaprimidgus hoorde, die in tegen- 

 stelling met onze inlandsche soort een geluid maakt, als sloeg 



