128 



Wei, het nest zat op ongeveer twee meter hoogte in een ouden 

 paal, die een doorsnee-oppervlakte had van pi. m. 4 à 6 dM., en 

 die diende als stut voor een schutting om den tuin van den voogd, 

 den Heer Toxopëus. Deze omheining, vervaardigd om de koeien en 

 paarden, wien vrijelijk gansch het eiland ter beschikking staat, uit 

 den bouwgrond te houden, bestaat uit tal van dergelijke zware 

 palen, die nagenoeg zonder uitzondering van wrakhout afkomstig 

 zijn, evenals de planken van allerlei vorm, afmeting en makelij, 

 die verder de schutting voltooien. Verscheidene dezer scheepsposten 

 zijn in den loop der jaren door den regen ingewaterd, vermolmd 

 en verrot, zoodat zieh bovenin een vrij diepe kuil gevormd heeft. 



In een dezer gaten nu had de scholekster zijn nest ingericht en 

 was van grondbroeder een paalbewoner geworden. De eieren lagen 

 op een karigen ondergrond van half-vergaan hout, splinters en molm. 



't Was een ongewoon, haast komisch gezicht den zwart-wit-rooden 

 vogel met zijn plenteren snuit bovenop dien paal te zien zitten 

 broeden, net met den lang-gesnavelden kop over den rand. De 

 andere van 't nest stond doorgaans drie of vier posten verder op 

 wacht, of liep tusschen de aardappels van Toxopëus te fourageeren 

 in plaats van op 't strand, zooals toch der scholeksters manieren 

 anders zijn. 



Het was heelemaal zoo'n onregiementair paar. Want, terwijl de 

 scholekster, zooals bekend is, in den regel drie eieren legt, soms 

 ook wel vier, had dit exemplaar niet minder dan een vijf-talKg 

 legsei geproduceerd, wat haast net zoo zeldzaam is als die paal- 

 broederij. 



Speciaal bij strand- en weidevogels trof ik minder vaak abnor- 

 maal-groote legsels aan dan bij andere species b.v. van den kluit 

 eens een 5-legsel op Schouwen, van den grutto een dito (4- normaal, 

 1 wit) in de Geldersche Vallei, van den kievit een dito in de Haam- 

 steedsche duinen, en van den scholekster ten slotte nog een 4-legsel 

 op Rottum en Texel ; dat is alles en zoover ik weet, is nog slechts 

 éénmaal met zekerheid een legsei van 5 eieren bij ostralegus in 

 ons land gevonden, dat zieh in 't Leidsche Museum van Natuurlijke 

 Historie bevindt, en waarover Dr. E. D. van Oort het volgende 

 mededeelt : „ Werd gevonden door een zeer betrouwbaar verzamelaar 

 onder Wassenaar; deze decide mede, dat zieh bij het nest drie 

 scholeksters ophielden. Aan de eieren van dit „legsei" is duidelijk 

 te zien, dat zij van 2 wijfjes (4—1) afkomstig zijn. Bij kieviten en 

 gruttos zijn ook meermalen legsels van 5 gevonden, van de eerste 



