Bijdrage tot de Morphologie der Plantegallen. 



Academisch Proefschrift, Utrecht, 1877. 



I. Inleiding". 



§ I. Hoe meer men bevindt, dat niet alleen de direct waarneembare, maar zelfs 

 de meer fundamenteele, uit het experiment af te leiden eigenschappen van alle 

 levend protoplasma met elkaar overeenstemmen'), naar die mate raken de normale 

 en pathologische levensuitingen van dat protoplasma voorloopig verder van hunne 

 rationeele verklaring verwijderd. De pogingen van vroegere phytopathologen, 

 zooals Re, Ruszworm, Plenck, Wiegmann, Mei jen, Ratzeburgea., 

 om analogieën vast te stellen tusschen de ziekteverschijnselen in het planten- en 

 dierenrijk bezitten nauwelijks meer historische waarde. Zagen zij ook bij ruwe 

 waarneming zekere punten van gelijkheid sterk op den voorgrond treden, zoo 

 bewijst toch niets, dat niet de meest heterogene zaken door hen werden verge- 

 leken. — Dat zelfs de namen, die deze schrijvers aan de planten-ziekten gaven en 

 die ontleend werden aan het menschelijk leven, niet veel meer dan oppervlakkige 

 en toevallige gelijkheid uitdrukken, is zeker. In de overigens op modern standpunt 

 geschreven phytopathologie-), verraadt F. Mei jen in de indeeling niet weinig den 

 invloed dier verouderde opvatting. Ook Ratzeburg's Waldverderbnisz is op vele 

 plaatsen daarvan doordrongen''). Zelfs een Lacaze Duthiers vergeleek nog 

 in 1853 de opzwelling na bijesteek aan het dierlijk lichaam met het proces der gal- 

 vorming, waardoor hij zich plaatste op 't standpunt, dat de Réau m ur honderd 

 jaren vroeger innam, toen hij zich de horzelbuilen der runderen als gallen dacht. 



Bij een zoodanigen stand van de zaak is het niet te verwachten, dat de oudere 

 literatuur veel licht over het wezen «Ier plantegallen kan verspreiden. In de vol- 

 gende bladzijden zal dit nader blijken. 



§ 2. Hypertrophysche toestanden der plantecellen, waarbij de normale volume- 

 verhoudingen zich vergrooten, kunnen gepaard gaan met : i*^. Radicale celwand- 

 verdikking. 2^. Tangentialen groei van den celwand. 3^. Celdeeling. 



Abnormale weefselwoekeringen ontstaan door het optreden van één of meer 



') E. S t r a s b u r g e r. Ueber Zellbildung u. Zelltheilung. Jena 1875. C. D a r w i n. The 

 effccts of cross and selffertilisation in the vegetable kingdom. London 1876, pag. 467. 



') Pfianzen Pathologie (Op. posth. Nees von Esenbeck). Berlin 1841. 



"; Die Waldverderbnisz. Berlin 1866, T. I. Men leze op pag. 39, waar een vergelijking 

 wordt opgesteld tusschen ettering enharsvloeiing. 



