individu, de kenmerken van de beide reeksen in zich kan vereenigen. Een enkel 

 voorbeeld tot toelichting. De gallen van Andricus gemmae ontstaan door nieta- 

 morphose van okselknoppen van Quercus pedunculata. De torus It) en de daarop 

 ingeplante eikelvormige larfkamer (L) zijn door hyperen heteroplasie van de as 

 ontstaan, de talrijke lancetvormige behaarde schubben (s) zijn vegetatieve nieuw- 

 vormingen (Fig. 6). 



Ofschoon alle galvorming gepaard gaat met, of volgt op uitstorting van een 

 vreemd vocht in de voortbrengende cellen, zoo schijnen er vooral bij de gallen 

 met onbegrensden groei nog andere factoren werkzaam te zijn. 



Ik stel mij thans voor in de volgende bladzijden, begrensd door de gegeven 

 definitie van de tot nu toe nog nooit in haar geheel behandelde morphologie der 

 plantegallen, een overzicht te geven, en wel van de vormen, welke door andere 

 invloeden dan door Arthropoden ontstaan in het algemeen overzicht in grovere 

 trekken, — van de wel door deze dieren teweeggebrachte gallen in het morpho- 

 logisch gedeelte meer gedetailleerd. Aan dit laatste zal ik eenige, hoezeer met 't 

 onderwerp minder direct in betrekking staande historische aanteekeningen doen 

 voorafgaan, gevolgd door een naar tijdsvolgorde opgestelde bespreking der voor- 

 geslagen systemen, als 't meest geschikte middel, om de geschiedenis der niorpho- 

 logische beschouwing in 't juiste licht te stellen. 



II. Algemeen overzicht. 



§ 4. In deze en de volgende § wil ik trachten een (jverzicht te geven van 

 alle organismen, die als galvormend bekend zijn. Zij behooren, volgens de nieuwere 

 opvatting, die ik heb gemeend te moeten volgen, tot 't planten- of dierenrijk. 



Galvormende planten kunnen zijn; 



I. A 1 g e n en wel voornamelijk Nostocaceën. — Ofschoon vele hoogere 

 wieren kleine parasitische Algen herbergen'), zijn daaraan geen galwoekeringen 

 waargenomen ; toch is het niet onwaarschijnlijk dat zij bestaan. Met de Fungi 

 is het evenzoo gesteld; echter schijnen de »cephalodién« der Lichenen-geslachten 

 Usnea, Ramalina, Parmelia, Stereocaulon, Cetraria, Lecanora, Lecidea en Pilo- 

 phorus") als Alg-gallen te moeten worden opgevat. 



Nostoc lichenoides bewoont vele levermossen ^), zij wordt gevonden in de 

 doorboorde bladcellen von Sphagnum in de luchtruimten van AzoUa en in vele 

 varenprothalliën. Toch veroorzaakt zij aan deze planten geen abnormale ver- 

 schijnselen, behalve bij Blasia pusilla, waarvan de bladoortjes aan Nostoc tot 

 verblijfplaats dienen^). Deze oorties zwellen sterk op en vertakte trichomen, die 

 op hun binnenwand ontspringen, doorboren het Nostockogeltje. Het is als of 

 Blasia en Nostoc wederzijds aan elkaar voedsel onttrekken. 



Ook in de weefsels van Phanerogamen dringt Nostoc somtijds- binnen. Vol- 



') Kny. Ueber parasitische Algen. Bot. Zeit. 1873, pag, 139. 

 -) E. Fries. Lichenographia scandinavica. I. 

 ') Janczewsky. Bot. Zeit 1871, p. 73. 



') Kny. Untersuchungen ueber die Lebermoose. Heft I. Ueber Blasia pusilla. 

 Jena 1874, p. 25. 



