^3 



sterke celhypertrophie te weeg brengt onder reductie van den centralen vaatbun- 

 delstreng^). \'olgens de ontdekkers ligt er in de aangetaste cellen een eigen- 

 aardige 2 cellagen dikke plaat, die bij verbranding een kiezelskelet achterlaat, dat 

 door een steeltje met den celwand is verbonden. Van het plasmodium, dat de oor- 

 zaak is der somtijds reusachtige opzwellingen aan de wortels van Cruciferen, vooral 

 van gekweekte soorten, en met welks onderzoeking W o r o n i n zich bezig houdt, 

 is de ware plaats in het systeem ook nog niet vastgesteld. Het is volgens W o r o- 

 n i n een fungus die zoowel verwantschap heeft tot de Myxomyceten als tot de 

 Chytridiaceen '). 



Van de overige Fungus-gallen kan men in 't algemeen het omgekeerde beweren; 

 de zwam is meestal nader, de woekering minder bekend. — Onder de Chytridia- 

 ceen munt het geslacht Synchitrium uit door haar werking als prikkel op de 

 epidermiscellen van vele Phanerogamen. De blinkende bladgroenvrije galletjes die 

 daardoor ontstaan, zijn vooral van de bosch-anemonen wel bekend (de parasiet is 

 Synchitrium Anemones \V o r o n.). Somtijds blijft de hypertrophie bepaald tot 

 de cel, die door Synchitrium wordt bewoond; in dit geval ontstaan eencellige 

 gallen b. v. die van Synchitrium anomalum Schröter op Adoxa moschatellina, 

 van Synchitrium laetum Schröter op Gagea arvensis, van Synch. Myosotidis 

 K ü h n op Myosotis stricta en Lithospermum arvense enz. In andere gevallen 

 wordt ook de omgeving der wooncel aangetast, en onder tangentiale deelingen der 

 opperhuidcellen ontstaan bekcrvormige galletjes. Dit geschiedt bijv. door Syn- 

 chitrium aureum Schröter aan Lysimachia Nummularia en Prunella vulgaris, 

 door S. globosum Schröter aan Cardamine pratensis, \^iola persicifolia en V. 

 canina; door S. Mercurialis Fuckel aan Mercurialis perennis enz."). 



De twee meest bekende Peronosporeën die galvormend optreden, zijn Peronos- 

 pora parasitica en Cystopus candidus, beide op cruciferen levende. 



Even gewichtig uit het oogpunt der galvorming als de familie der Chytri- 

 diaceen is de groote orde der Hypodermii, maar hier komen de celdeelingen niet 

 uitsluitend voor in de epidermis, maar bij voorkeur in dieper gelegen weefsels der 

 voedster. Streefde ik naar volledigheid in dit overzicht, dan zou zij een nieuwe en 

 afzonderlijke behandeling vereischen. Hier wil ik mij echter als boven slechts tot 

 enkele voorbeelden bepalen. Wat de Ustilagineën betreft, herinner ik aan de ziekte 

 der maïskorrels, die door Ustilago Maidis zijn aangevallen en aan de bolvormige 

 verdikking der bladscheeden van Zostera nana '). Uit de aan de Ustilagineën 

 naverwante groep der Protomyceten ^) veroorzaakt Protomyces macrosporus 

 Unger, spoedig verwelkende stengelbuiltjes aan Aegopodium podagraria *), en 

 onder analoge omstandigheden leven Entyloma Ungeriana de B a r y en Entyloma 



') S. Karelsch tikof f et S. Rosanoff. Note sur les tuberculcs du Callitriche 

 autumnalis Mém. d. 1. soc. impér. d. se. nat. de Cherbourg 1870. Av. pi. 



') De literatuur in mijn aanteekening over gallen van Cruciferen, Neder). Kruidk. 

 Archief 1877. — Woronin. Bot. Zeit. 1875, pag. 337- 



') J. Schröter. Die Pflanzen-Parasiten aus der Gattung Synchitrium. Cohn's 

 Beitrage, Bd. I., Heft i. Breslau 1870. 



*) Duval Jouve. Bulletin de la Société botan. de France, 1876, pag. 48. 



') A. de Bary. Bot. Zeit. 1874, pag. 81, 97. 



'■) Leunis' Synopsis. Hannover 1874, H, voortgezet door Frank, pag. 1262, Mg.943. 



