as 



familiën van 'tplantenrijk, en bovendien een rangschikking naar de organen der 

 plant. Zijn lijst is echter zeer onvolledig. — De laatste heeft in zijne merk- 

 waardige boekjes over de Cynipsgalleni) voor de vier soorten van eik, die in 

 Middel-Europa gallen voortbrengen (Quercus pedunculata, sessiliflora, pubescens 

 en cerris) dit stelsel consequent doorgevoerd en uit zijne wijze van behandeling 

 blijkt de groote voortreffelijkheid tot spoedig en zeker determineeren der vormen 

 Hij vermeldt aan die boomen : I. 3 Wortelgallen, II. 8 Schorsgallen III. ^y Knop- 

 gallen, IV. 32 Bladgallen, V. 8 aan de bloemen, VI. 4 aan vruchten. Op 2 Ceci- 

 domyia-bladgallen na. zijn alle andere van Cynips L. 



§ 8. Aanknoopende aan het boven aangeroerde punt, omtrent de verander- 

 lijkheid van de kenmerken der gallen, naarmate van hun verschillende plaatsing 

 op hetzelfde individu, wil ik hier hunne verhouding tot de voortbrengende plante- 

 soort en de soort waartoe hun bewoner behoort toelichten. — Twee meeningen 

 staan hier tegenover elkander, die zeer algemeen door den zelfden schrijver over 

 gallen op verschillende plaatsen worden voorgestaan. Ik wil daarom niet in lite- 

 rarische détails over dit punt treden, maar van twee schrijvers, die zich scherp 

 hebben uitgesproken, de opinie teruggeven. Dr. J. S chrö t er zegt in zijn onder- 

 zoek over Synchitrium*) : »Zur Artunterscheidung der Parasiten selbst können 

 diese Merkmale* (van de Gallen) »nicht mit Recht benutzt werden, denn die 

 Galle ist kein Theil der zu jenem gehort, sondern sie ist ein Theil des durch 

 den Eindringling zu einer Reaction veranlassten Wirthes. Es hat demnach mehr 

 Wahrscheinlichkeit, dass die Verschiedenheit der Gallenbildung durch die Ver- 

 schiedenheit der Nahrpflanze, als durch die specifischen Verschiedenheiten der 

 Parasiten bedingt wird.« Zoo zou bijv. volgens Schröter Synchitrium Mer- 

 curialis, die op Mercurialis perennis bekervormige galletjes voortbrengt, wanneer 

 zij op Gagea arvensis zich kon ontwikkelen, daar slechts bolvormige opzwellingen 

 van epidermis cellen veroorzaken, zoo als de aan Gagea eigen soort Synchitrium 

 globosum dit doet. Kon de laatstgenoemde parasiet op Mercurialis tot ontwikke- 

 ling worden gebracht, dan zou zij daarop bekervormige galletjes voortbrengen. — 

 S. houdt zich in zijne meening versterkt door het feit, dat de galletjes van 

 S. globosum van verschillende gedaanten zijn, naarmate zij op de bladstelen of 

 stengels van Gagea zijn geplaatst. Ik voeg hier nog bij, dat zekere gallen, die 

 op de onbehaarde eiken voorkomende glad zijn, door Quercus pubescens gedragen, 

 een zachtharige oppervlakte verkrijgen'). 



Hier tegenover stel ik nu de opvatting van Dar win*): »In some few 

 cases the same species of gall-gnat produces on distinct species of willows 

 galls which cannot be distinguished : the Cynips fecundatrix, also , has been 

 known to produce on the Turkish oak'), to which it is not properly attached 



') Die mitteleuropaischen Eichengallen in Wort u. Bild. VVien 1870 en 71. En die 

 europaischen Cynipidengallen mit Ausschluss der auf Eichen vorkommenden Arten. 

 Wien 1876. 



') Beitrage z. Biologie d. Pflanzen v. F. Cohn. Breslau 1870, Bd. I, Heft i, pag. 41 



•) Ik herhaal het dat Schröter alleen over Synchitriumgallen] zijn gevoelen 

 uitspreekt. 



*) Variation II, pag. 283. 



') Volgens Ratzeburg, ook aan Amerikaansche eiken (Die Forstinsekten, T. III. 

 pag. 53). Ratzeburg is geheel van Darwin's gevoelen. 



