27 



No. VI') luidt zij ongeveer aldus: »het is nog niet bekend, of niet den akome- 

 lingen van dezelfde vlieg, wanneer deze hare eieren op verschillende planten legt, 

 zoozeer kunnen verschillen, dat wij die voor verschillende soorten aanzien, of- 

 schoon zij het feitelijk niet zijn.» Ik voor mij geloof, dat de natuur afkeerig is 

 van de groote verwarring, die daardoor zou ontstaan, niet alleen tusschen de 

 gallen, maar veel meer tusschen de insekten zelve. Daarentegen kan ik er mij 

 recht goed mede vereenigen, dat bijv. de parthenogenese, die bij galwespen zoo 

 algemeen voorkomt, geheel afhankelijk is van de levenswijs in gallen, waaraan 

 de larven sedert ontelbare generaties waren blootgesteld. Ook bij parasitische 

 planten bijv. Uredineen komt een voortplanting zonder sexualiteit als regel voor. 

 En zelfs saprophyten zooals vele Asco- en Basidiomyceten schijnen zich lang- 

 durig zonder geslachtelijke vereeniging te kunnen vermenigvuldigen. 



§ g. De Réaumur gaf in 1737 ') een tweede proeve van indeeling der 

 gallen op eenige der hem bekende vormen passende. 



Na in afzonderlijke hoofdstukken eenige Aphis-gallen en de knopmisvorming 

 van Psylla Buxi te hebben beschreven, waarbij hij blijkbaar den aard van den 

 bewoner op den voorgrond stelt, plaatst hij zijne eigenlijke gallen in 3 klassen, 

 die hij echter bij zijn verdere beschrijvingen niet streng doorvoert. 



KI. I. Vele insekten bewonen een gemeenschappelijke holte, waarin zij leven en 

 groeien ( Aphisgallen) of eenige holten die samenhangen als de gangen 

 in een spons ( Lasioptera Rubi aan Rubus vulgaris). 

 KI. II. Eenige holten die larven bevatten zijn door volkomen tusschenschotten 

 van elkander gescheiden. In iedere holte leeft één larf. 

 KI. III. Elke gal bevat slechts één insekt. 



§ 10. C. E. H a m m e r s c h m i d t ') stelde in 1838, de toenmaals meer algemeen 

 bekende galvormen, — maar ook vele woekeringen, die volstrekt geen gallen zijn. 

 — in een vollediger stelsel samen. Als eerste poging om ruimere gezichtspunten 

 te vinden voor de rangschikking, is het van waarde en voor 't eerst geeft 't een 

 overzicht, ofschoon zeer gebrekkig, van het geheele gebied. Ik laat hier de namen 

 der groepen en afdeelingen volgen. 

 KI. I. Peromata (Misvormingen). 



I. Excavationes. 2. Inflexiones. 3. Constrictiones. 4. Convolutiones. 

 5. Contorsiones. 



Hieronder zijn er eenige, die door zuiver mechanische invloeden 

 zijn voortgebracht, en dus geen eigenlijke gallen zijn. 

 KI. III. Oedemata (Aanzwellingen). 



1. Zonder invloed op den normalen groei (»Bildungstrieb«) bijv. 

 verrucae naevi op vruchten. 



2. Met zwakken invloed daarop. Tubera, waaronder Ham merschmidt 

 woekeringen bedoelt als in § 14, pag. 6f. 



') Verhandl. d. Zool. Bot. Gesellsch. in VVien 1865, pag. 259. 



^) Mémoires pour servir a l'histoire des insectes. Paris 1737. Mém. IX, X, XI [. 



') Allgemeine Oesterreichische Zeitschrift für den Landwirth, Forstmann u. 

 Gartner, 1838, p. 35. (Is mij alleen bekend uit het referaat in Meyen's Pathologie, 

 pag. 60 v.) Hoe Dr. Thomas de Isis van 1834 kan aanhalen, begrijp ik niet; evenals 

 F. Löw zocht ik daar te vergeefs. 



