33 



gedrongen Fungi, maar moeten ten minste in enkele gevallen aan Phytoptus of 

 Hemiptera^) worden toegeschreven. De in Se ring e's »Saules de la Suisse« en 

 elders genoemde Salix alba monstrosa, S. triandra monstrosa, S. tomentosa mon- 

 strosa e. a. hebben hoogstwaarschijnlijk betrekking op door Phytoptus, tot uiterst 

 sterke Erineum vorming gedreven mannelijke bloemkatjes. Adanson en Gau- 

 dichaud gaan echter te ver^), wanneer de eerste de prolificaties, de laatste de 

 bekertjes, die somtijds voorkomen op de bladen van den masticboom (Pistacia 

 Lentiscus) aan insektesteek toeschrijven. — Dat ook in de gallen der Anguillulae 

 die met eenig recht tot deze klasse kunnen worden gerekend, metamorphosen 

 optreden, is reeds in het algemeen overzicht vermeld. 



Wat de verspreiding dezer gallen door het plantenrijk betreft, is op te 

 merken, dat aan Monocotylen slechts twee hier behoorende misvormingen bekend 

 zijn ; die van Livia Juncorum, een regressieve metamorphose van de bloeiwijze 

 van enkele bloembiezen en een Phytoptusgal in de bloempakjes van Bromus 

 erectus. De Cryptogamen schijnen in het geheel niet door Hemiptera noch ook 

 door 33 het geslacht Phytoptus te worden bewoond, te vergeefs zou men dus naar 

 hunne gallen zoeken. 



Voor de rangschikking is het gewichtig, de wijze te kennen, waarop de ver- 

 krommingen of buigingen van organen tot stand komen. Dit kan geschieden 

 door celhypertrophie aan de afgekeerde zijde al of niet gepaard met celdeeling, 

 en door stofverlies al of niet gepaard met afsterving der cellen ; bij afsterving 

 der cellen vervalt natuurlijk het begrip van gal. Daar de literatuur in dit opzicht 

 zoo goed als geen uitsluitsel geeft, en het materiaal in natura dat mij ten dienste 

 stond, geheel ontoereikend was. kan ik er mij in 't algemeen niet op baseeren. 



ORDE I. Uitwendige gallen. Het vreemde organisme houdt zich levenslang 

 op aan de buitenzijde der galvormende organen. In deze orde onderscheid ik 

 twee parallele familiën: de gallen der Hemiptera, en de gallen xü.n Phytoptus (ten 

 deele) ; hun overeenstemming is in enkele gevallen zeer groot; men vergelijke 

 bijv. het Erineurn \'itis door een plantmijt Phytoptus \^itis aan druivebladen 

 veroorzaakt, met Erineum ribium Schlt. door de bladluis Aphis Ribis op de 

 bladen van Ribes rubrum teweeggebracht^). 



Familie \. Gallen der Hemiptera'). Hun overeenstemming is groot ge- 

 noeg om ze alle in eene familie te plaatsen. Het insect steekt met de mond- 

 werktuigen de betrokken plantendeelen aan, en stort in de verwonding zjin vloei- 

 stof uit, die ook de omgevende cellen doordringt en die tot abnormale werkzaam- 

 heid aanspoort''). De gal treedt 't eerst op aan jeugdige weefsels (zeldzaam aan 



') Dr. Czech. Uebcr den Hexenbescn an der Rothtanne. Verh d. Schles. Forstvcr- 

 eins V. von Pannewitz 1857. E.A. Omerod. Phytoptus ofte Birch-kno^s. »Tc ento- 

 mologist». Vol. X. 1877 April. 



') Moquin- Tandon, 1. c. pag. 158 en 366. 



•'') Vergelijk voor de mech. verklaring van zulke verschijnselen Dr. Thomas in 

 Bot. Zeit. 1S72. p. 281. 



*) Belangrijkste literatuur: J. H. Kalt cubacli. Die Pflanzenfeinde aus der Klasse 

 der Insekten. Stuttgart, 1874. 



') Het een en ander over de vormingswijs vindt men in de literatuur over Phyl- 

 loxera in de «Comptes rendus» der 3 laatste jaren. 



M. \V. B eijerinck. Verzamelde Geschriften; Eerste Deel. 3 



